Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2019

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ 16 ΜΑΡΤΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ, στην Ομόνοια 3μμ.


ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ 16 ΜΑΡΤΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ, στην Ομόνοια 3μμ.
Συναδέλφισες, συνάδελφοι
Η Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ στηρίζει και καλεί σε συμμετοχή στα συλλαλητήρια στη Διεθνή Μέρα κατά του ρατσισμού και του φασισμού στις 16 Μάρτη 2019, μαζί με άλλες συλλογικότητες, σωματεία, πρόσφυγες από τα στρατόπεδα, κοινότητες μεταναστών, αντιρατσιστικές κι αντιφασιστικές κινήσεις, οργανώσεις κ.ά., μια ευρύτατη συσπείρωση για ένα κόσμο χωρίς ρατσισμό, φασίστες και νεοναζί, χωρίς πόλεμο. Φρίκη προκαλεί το σημερινό μακελειό σε τζαμιά στη Ν. Ζηλανδία από νεοναζί. Συλλαλητήρια για τις 16 Μάρτη γίνονται σε 8 πόλεις στην Ελλάδα αλλά και σε 70 πόλεις σ’ όλο τον κόσμο, σε Βρετανία, Σκωτία, Ουαλία, Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Τουρκία, Κύπρο, Ιρλανδία, Πολωνία, Ολλανδία, Βέλγιο, Δανία, Καταλανία, Ανδαλουσία, Χώρα των Βάσκων, Ουγγαρία, Σουηδία, Νορβηγία, ΗΠΑ, (Ν. Υόρκη, Ουάσιγκτον, Φλόριντα), Αυστραλία, Καναδά, Βραζιλία, Ν. Κορέα.
Για τους εργαζόμενους, οι πρόσφυγες από τους πολέμους, τις πολιτικές διώξεις και την οικονομική εξαθλίωση είναι αδέλφια μας, καλοδεχούμενοι. Όχι στον πόλεμο, καμία εμπλοκή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που ξεκληρίζουν λαούς και προκαλούν την προσφυγιά. Όχι στη λογική των αποδιοπομπαίων τράγων για τη λιτότητα και την οικονομική κρίση στο κέντρο του καπιταλιστικού συστήματος. Στις 16 Μάρτη διαδηλώνουμε μαζικά στους δρόμους των πόλεων της Ελλάδας με κεντρικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, στην Ομόνοια 3μμ, για να διατρανώσουμε ότι στην Ευρώπη και τον πλανήτη ολόκληρο δεν χωράει ο ρατσισμός, ο φασισμός, ο πόλεμος και η φτώχεια.
Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι συνεχίζονται στη γειτονιά μας, με άμεση εμπλοκή των «μεγάλων» (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ρωσία) αλλά και περιφερειακών δυνάμεων (Ισραήλ, Τουρκία, Ιράν, Σαουδική Αραβία) με κίνδυνο γενικότερης ανάφλεξης. Μια νέα κούρσα εξοπλισμών σπαταλά τεράστιους πόρους, με τους πολέμους λαοί ολόκληροι μακελεύονται, προσφυγοποιούνται, ενώ η φτώχια κι η απελπισία φουσκώνουν τα ποτάμια της μετανάστευσης. Αγωνιζόμαστε για μια Ευρώπη και ένα κόσμο χωρίς πολέμους και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, για αλληλεγγύη στα θύματά τους, αλλά και τους κατατρεγμένους της εξαθλίωσης και των δικτατοριών, χωρίς φράχτες, χωρίς στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς FRONTEX και ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο να κλείνουν τα σύνορα προκαλώντας χιλιάδες πνιγμένους κάθε χρόνο!
Όχι στην Ευρώπη-Φρούριο, να δοθεί άσυλο στους πρόσφυγες, να ανοίξουν τα σύνορα σε Ελλάδα και ΕΕ για ελεύθερη μετακίνησή τους σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες, ανοιχτές πόλεις και όχι κλείσιμο σε στρατόπεδα-γκέτο σε νησιά ή έξω από τις πόλεις. Όλα τα προσφυγόπουλα να μορφώνονται στα σχολεία, να παρέχεται πλήρης δημόσια υγεία σε όλους τους πρόσφυγες. Να μπει τέλος στην ρατσιστική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας που έχει γεμίσει την Ελλάδα κι ιδιαίτερα τα νησιά στο Αν. Αιγαίο με στρατόπεδα ντροπής, όπου στοιβαγμένοι οι κατατρεγμένοι κι εξαθλιωμένοι βασανίζονται ή ακόμη και χάνουν τη ζωή τους. Να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ, να κλείσουν οι βάσεις.
Αγωνιζόμαστε για να μπει φραγμός σε φασίστες και νεοναζί που επιχειρούν ξανά να σηκώσουν κεφάλι και ξαναχτυπούν, όπως σε Σαλαμίνα, Λάρισα, Ασπρόπυργο, Τυμπάκι Ηρακλείου Κρήτης, αξιοποιώντας την ισλαμοφοβία και τις ρατσιστικές πολιτικές των κυβερνήσεων - ενώ πρόσφατα πέθανε αβοήθητος πρόσφυγας στα κρατητήρια του ΑΤ Ομόνοιας. Να καταδικαστούν και να φυλακισθούν οι δολοφόνοι νεοναζί της Χρυσής Αυγής, να κλείσουν τα γραφεία της - ορμητήρια των ταγμάτων εφόδου, τέρμα στις δολοφονικές επιθέσεις. Να μην περάσει η σχεδιαζόμενη τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα που θα ελαφρύνει την ποινή για «διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης» από 10-20 σε 5-10 χρόνια, ρίχνοντας «στα μαλακά» την δικαζόμενη ηγεσία της Χ.Α.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους στο μεγάλο συλλαλητήριο στην Αθήνα το Σάββατο 16.3 στις 3μμ στην Ομόνοια. Την ίδια μέρα στη Θεσσαλονίκη 12μεσ. (άγαλμα Βενιζέλου), στην Πάτρα στις 12μεσ. (πλ. Γεωργίου).

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

Η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα για το 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

Η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα για το 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ



Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που η καπιταλιστική κρίση όχι μόνο δεν έχει ξεπεραστεί, αλλά συνεχίζει να προωθεί ένα περιβάλλον καταπίεσης, ανασφάλειας, πολεμικών εξάρσεων, προσφυγιάς και εργασιακής «ζούγκλας». Η προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να πείσει για την «έξοδο από τα μνημόνια» διαψεύδεται περίτρανα από την ίδια την πραγματικότητα. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν καταργεί τα τρία μνημόνια και τους πάνω από 700 εφαρμοστικούς νόμους, αλλά έχει συμφωνήσει σε πλεονάσματα σύνθλιψης της εργατικής τάξης και σωτηρίας του ευρώ και της ΕΕ, διαρκή ευρωλιτότητα, μισθούς πείνας, άγρια περιστολή των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η κυβέρνηση επιχειρεί με πυροτεχνήματα, όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού και το κοινωνικό μέρισμα στους αδύναμους, να διαφημίσει ότι παίρνει μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα. Προσπαθεί να φτιασιδώσει την ακραία φτώχεια, ενώ υλοποιεί όλες τις αντεργατικές αναδιαρθρώσεις που χρειάζεται το κεφάλαιο, που είναι ο μεγάλος κερδισμένος του μνημονιακού καθεστώτος. Τσαλαπατά την προεκλογική της δέσμευση για άμεση επαναφορά των 751 ευρώ, την ώρα που τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνονται από τις στρατιές ελαστικά, κακώς αμειβόμενων, ανασφάλιστων εργαζομένων. Διατηρεί όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που επιτρέπει στους εργοδότες να στέλνουν μπράβους στα ΑΤΜ και να αρπάζουν το δώρο Χριστουγέννων από τους υπαλλήλους τους, να «δίνουν» κουπόνια σούπερ μάρκετ αντί για μισθό, να δηλώνουν 4ωρους εργαζόμενους που δουλεύουν 8ωρα και 9ωρα. Μετά από τους πανηγυρισμούς για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, καμία συλλογική σύμβαση δεν υπογράφτηκε, αφού παρέμεινε άθικτο το πλαίσιο που διαμορφώθηκε με τα μνημόνια.

Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται για την «ειρήνη και την σταθερότητα» στην περιοχή αλλά έχει γίνει το πιο καλό παιδί του ΝΑΤΟ στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Έχει αποφασίσει νέο πρόγραμμα γιγάντιων εξοπλισμών και στρατιωτικών εμπλοκών στα Βαλκάνια και την Αν. Μεσόγειο (με αφορμή και τη διαμάχη για τα όρια των ΑΟΖ). Παράλληλα χτίζει συστηματικά τον περιφερειακό αντιδραστικό άξονα με Ισραήλ και Αίγυπτο, ευθυγραμμισμένο με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η συμφωνία των Πρεσπών, η οποία έγινε για να ενισχύσει την ευρωνατοϊκή διείσδυση στα Βαλκάνια και όχι για τη φιλία και την αλληλεγγύη των δύο λαών.

Την ίδια στιγμή η ΝΔ εκφράζει με το δικό της επιθετικό τρόπο την προώθηση της ίδιας αστικής μνημονιακής στρατηγικής, διεκδικώντας για τον εαυτό της την «πατρότητα», «καθαρότητα» και «ιδιοκτησία» των πολιτικών εξυπηρέτησης του κεφαλαίου, πρωτοστατώντας στις αντεργατικές επιλογές και τις εθνικιστικές κορώνες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση 20 χρόνια μετά την ίδρυση του ευρώ σφραγίζεται από βαθιά πολιτική κρίση και όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό της. Η ίδια η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης έχει μπει σε κρίση, που τροφοδοτείται τόσο «από κάτω», από την πλατιά δυσαρέσκεια των μαζών όσο και «από πάνω» με την ένταση των αντιθέσεων και ανταγωνισμών ανάμεσα στις πολυεθνικές και τα καπιταλιστικά κράτη. Ο ρατσισμός και ο φασισμός που αυξάνονται απειλητικά για τους λαούς δεν είναι φυσική «αντίδραση», αλλά συντηρούνται από τις ρατσιστικές πολιτικές της Ευρώπης-Φρούριο.

Οι μεγάλες και επίμονες κινητοποιήσεις στην Γαλλία, οι αγώνες της νεολαίας στην Αλβανία, οι απεργίες των εργατών στην Ουγγαρία, οι μεγάλες διαδηλώσεις για την 8η Μάρτη σε όλο τον κόσμο, δείχνουν την τεράστια κοινωνική δυσαρέσκεια που ψάχνει τρόπους να εκφραστεί. Στην Ελλάδα οι μεγάλες κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών, οι μικρές αλλά σημαντικές μάχες σε χώρους του ιδιωτικού τομέα, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα της εκρηκτικής κατάστασης που επικρατεί σε πλατιά εργατικά και λαϊκά στρώματα.

Εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός στην ΓΣΕΕ: ο απολιθωμένος στυλοβάτης της αντιλαϊκής πολιτικής

Η σήψη και η εκφυλιστική πορεία του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού έχει φτάσει σε ακραίο σημείο. Τα τελευταία συνέδρια εργατικών κέντρων και ομοσπονδιών φέρνουν στην επιφάνεια τακτικές που θύμισαν Μακρή και Καλύβα, Θεοδώρου και Καρακίτσο. Εργοδοτικά τσιράκια, «εκπρόσωποι» των εργαζομένων που επιδεικνύουν ζηλευτή επιχειρηματική-εργοδοτική δραστηριότητα, νοθείες, όργια και μπράβοι, είναι ορισμένα από τα στιγμιότυπα της παρωδίας που είδαμε στην πορεία προς το συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Αυτά τα εκφυλιστικά φαινόμενα αποτελούν λογικό επακόλουθο της απροκάλυπτα φιλοεργοδοτικής στάσης της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, της υποταγής της στη λογική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, στον «κοινωνικό εταιρισμό». Η ηγεσία της YESS-EE έχει πάρει σαφή ταξική θέση υπέρ του ΣΕΒ, του κεφαλαίου και της ΕΕ, όπως απέδειξε περίτρανα και στο δημοψήφισμα. Στέκεται ανοιχτά απέναντι στα εργατικά συμφέροντα γι΄ αυτό και η πλειοψηφία των εργαζόμενων και των ανέργων της έχει γυρίσει την πλάτη.

ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ-Νέα Πορεία, ΕΑΚ-ΣΥΡΙΖΑ, υπηρετούν την απεργοσπασία και την αποκλιμάκωση των αγώνων, την ταξική συνεργασία και την παράδοση των εργαζόμενων στις στρατηγικές επιλογές του συστήματος. Είναι επικίνδυνοι για την εργατική τάξη και τα συμφέροντά της.

Η «κοινωνική συμμαχία» της ΓΣΕΕ με την εργοδοσία, την ΕΕ και την κυβέρνηση, όπως εκφράστηκε στις 30 Μάη 2018 είχε σαν στόχο την πλήρη ενσωμάτωση της εργατικής τάξης στα καπιταλιστικά συμφέροντα. Δεν προχώρησε στην πράξη γιατί οι εργαζόμενοι της γύρισαν την πλάτη. Το Νοέμβριο 2018 η ΓΣΕΕ με τη διασπαστική και υπονομευτική της στάση φρόντισε να μην υπάρξει καμία σοβαρή κι ενιαία εργατική αντίδραση σε μια κρίσιμη πολιτικά περίοδο. Ανοιχτά απεργοσπαστική ήταν η δράση της όταν ψηφιζόταν ο αντισυνδικαλιστικός νόμος, σαμποτάροντας την απεργία στις 12.1.2018, που είχαν αποφασίσει εκατοντάδες σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα. Όλα τα παραπάνω συμπληρώνονται από τις κλειστές γραφειοκρατικές και αντιδημοκρατικές δομές.

Οι διασυνδέσεις του υποταγμένου συνδικαλισμού με κρατικά κονδύλια, δίκτυα των εργοδοτών και ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, συγκροτούν πλέον την «ΓΣΕΕ-ΑΕ». Μέσω του πακτωλού χρημάτων που διαχειρίζεται πρωτοστατεί σε προγράμματα επιμόρφωσης ανέργων, όπου διαμεσολαβεί για παροχή μαθητείας και φθηνής εργασίας σε επιχειρήσεις. Πολλές από τις μπίζνες αυτές υλοποιούνται μαζί με τους «κοινωνικούς» εταίρους, την ΓΣΕΒΕ, την ΕΣΕΕ, τον ΣΕΤΕ, τον ΣΕΒ. Οι εργαζόμενοι πληρώνουν όλα αυτά από τον ιδρώτα τους. Οι παχυλοί μισθοί όλων των προέδρων της ΓΣΕΕ συμπληρώνονται από οικονομικά σκάνδαλα διασπάθισης δημοσίου χρήματος σε δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Η διαχείριση των οικονομικών του ΙΝΕ – ΚΕΚ / ΓΣΕΕ και του ΚΑΝΕΠ σκεπάζεται από πλήρη αδιαφάνεια.

«Συνδικάτο»-ιδιωτικό ΚΕΚ, επιχείρηση υποταγής στην ΕΕ και στο κεφάλαιο! Ένας μηχανισμός που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργοδοτών μέσα στην εργατική τάξη. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ταξικής συνδιαλλαγής, που σφράγισε επί 30 τουλάχιστον χρόνια το συνδικαλιστικό κίνημα. Όσοι κατανοούν αυτή την κατάντια πρέπει επειγόντως να ενεργοποιηθούν στην κατεύθυνση της ταξικής ανασυγκρότησης της συνδικαλιστικής οργάνωσης της εργατικής τάξης.

Το ΠΑΜΕ στον ίδιο γνώριμο δρόμο

Απάντηση στον εργοδοτικό συνδικαλισμό δεν είναι η «πάλη μηχανισμών» μέσα στα όργανα του υποταγμένου συνδικαλισμού, όπως κάνει το ΠΑΜΕ. Έχει τεράστια πολιτική ευθύνη για την παράδοση της πρωτοβουλίας των κινήσεων στον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό. Η προσκόλληση στο ημερολόγιο εκτόνωσης της ΓΣΕΕ, που πολλές φορές το συνδιαμόρφωσε μαζί με τους εκπροσώπους του υποταγμένου συνδικαλισμού, όπως και η μίζερη επιδίωξη «να βγαίνουν πολιτικά συμπεράσματα», αποτελούν πλήγματα στη μάχιμη απεργιακή δράση και απαξιώνουν τα συνδικάτα και τους αγώνες. Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής ήταν να ακυρώσει άρον άρον δύο προκηρυγμένες απεργίες (8 και 14 Νοέμβρη - την τελευταία μάλιστα είχε αποφασίσει το ΕΚΑ και η ΑΔΕΔΥ), για να συρθεί πίσω από τα σχέδια του υποταγμένου συνδικαλισμού στην διασπαστική απεργία της ΓΣΕΕ στις 28.11. Στην ανάγκη για κοινή δράση απέναντι στην ταξική προδοσία της ΓΣΕΕ απαντά με συκοφαντίες, επιθετικές ανακοινώσεις και ψέματα. Λοιδόρησε και επιτέθηκε σε όσους πραγματοποίησαν την διακλαδική απεργία από τα κάτω την 1η Νοέμβρη, την ώρα που συμμετέχει σε αναλογικά προεδρεία μαζί με τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Συντάσσεται με ιδιότυπες «κοινωνικές συμμαχίες» με τους παπάδες και τους ξενοδόχους όπως στην Σάμο που αφήνουν χώρο να αναπτύσσονται οι ρατσιστικές και αντιπροσφυγικές τάσεις.

Ενισχύουμε το ρεύμα του ανεξάρτητου ταξικού συνδικαλισμού

Για την ταξική ανασυγκρότηση, για συνδικάτα και αγώνες στα χέρια των εργαζόμενων


Απέναντι στην κρίση και τον εκφυλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος, προτάσσουμε ως επείγουσα προτεραιότητα την ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος των εργαζομένων. Με συνδικάτα με πλήρη ανεξαρτησία, πολιτική και οικονομική αυτοτέλεια από το κεφάλαιο, τους πολιτικούς του εκπροσώπους, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το κράτος. Με την οργάνωση όλων των ασυνδικάλιστων εργαζόμενων, ειδικά των νέων της ελαστικής εργασίας και του σύγχρονου εργασιακού σκλαβοπάζαρου, των εκατομμύριων άνεργων, των μεταναστών. Με την συνδικαλιστική ενοποίηση των εργαζόμενων, με κατάργηση των οργανωτικών διαχωρισμών ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

Σήμερα οι αγώνες μας για να είναι νικηφόροι δεν μπορούν να «εκπροσωπηθούν» και να οργανωθούν από τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Για αυτό, χρειάζονται αποφασιστικά βήματα για να υπάρξει ένα κέντρο αγώνα, ώστε σε επίπεδο συνδικάτων, σωματείων, επιτρόπων αγώνα και συνολικά στο εργατικό κίνημα, να μπορεί να οργανώνει τους αγώνες, να συντονίζει τις μάχες. Κόντρα στην ανάθεση, με τις αποφάσεις στους εργαζόμενους για να μπορούν να αναπτυχθούν αγώνες, απεργίες και άλλες δυναμικές μορφές, με χαρακτηριστικά κλιμάκωσης και σύγκρουσης. Με ρήξη και σύγκρουση με το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό, την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα μνημονιακά κόμματα. Μαχητικά ενάντια στους νεοναζί που καλλιεργούν το μίσος ενάντια στους φτωχούς και στους μετανάστες ενώ στηρίζουν τα ξένα και ντόπια αφεντικά. Με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες μας και όχι τα όρια που βάζουν τα παπαγαλάκια του συστήματος.

Η διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη ήταν μια πρώτη και αναγκαία τομή για έναν άλλο δρόμο. Απέδειξε ότι η απεργία μπορεί να βρει το πραγματικό της νόημα όταν περνάει στα χέρια των εργαζόμενων. Όταν προετοιμάζεται με λογική κλιμάκωσης και δίνεται με όρους πραγματικής μάχης για κατακτήσεις σε βάρος των εργοδοτών και του μνημονιακού πλαισίου κυβέρνησης και ΕΕ. Μαζί με την απεργία της 12ης Γενάρη 2018 απέδειξε ότι «μπορούμε και χωρίς τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ». Μικρά αλλά ελπιδοφόρα στιγμιότυπα της ταξικής πάλης αποτελούν τα απεργιακά μπλόκα σε εμπορικές αλυσίδες και πολυκαταστήματα για την κυριακάτικη αργία, ο σημαντικός αγώνας των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, με συντονισμό, κατάληψη και πολύμορφες δράσεις, οι παρεμβάσεις ενάντια σε ατυχήματα-δολοφονίες, απολύσεις, ξυλοδαρμούς και απειλές εργοδοτών σε δύσκολους χώρους του ιδιωτικού τομέα. Οι προσπάθειες αυτές πρέπει να ενισχυθούν και να πολλαπλασιαστούν και με νέες μορφές συσπείρωσης των εργαζομένων. Η κοινή δράση όσων δυνάμεων και αγωνιστών θέλουν να βαδίσουν σε μια διαφορετική κατεύθυνση, με αυτοτέλεια από τον υποταγμένο συνδικαλισμό, μπορεί να δώσει σημαντική ώθηση στην εργατική πάλη.

Να επιστραφούν όλοι οι κλεμμένοι μισθοί και δικαιώματα κόντρα σε κυβέρνηση- ΕΕ -εργοδοσία

• Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς και υπογραφή αξιοπρεπών συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Επαναφορά όλων των μισθών στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ (Εθνική Γενική, κλαδικές, επιχειρησιακές) πριν τη μνημονιακή λαίλαπα. Κατάργηση του νόμου – Βρούτση-Αχτσιόγλου που καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις αντικαθιστώντας τις με κυβερνητικές αποφάσεις. Καθολική ισχύ των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας - Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση.

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι της ελαστικής εργασίας. Να σταματήσει το σκλαβοπάζαρο των προγραμμάτων απασχόλησης. Μείωση των ωρών εργασίας, 35ωρο- 5ήμερο- 7ωρο. Επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας.

• Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους ίσο με το βασικό μισθό, για όλο το διάστημα της ανεργίας. Πλήρης πρόσβαση των ανέργων στην υγεία, τις συγκοινωνίες, και σε όλες τις κοινωφελείς υπηρεσίες. Διαγραφή των χρεών τους, προς τις τράπεζες, τα ταμεία και το κράτος. Ο χρόνος ανεργίας να μετρά στα συντάξιμα χρόνια.

• Κατάργηση του ν. Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ. Σύνταξη στα 60 για τους άνδρες, στα 55 για τις γυναίκες, ή με 30 χρόνια δουλειάς, χωρίς όριο ηλικίας. Αποκλειστικά δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Δημόσια, δωρεάν, ποιοτική περίθαλψη. Καταβολή των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας στα ταμεία. Ριζικές αυξήσεις στις συντάξεις, άρση όλων των περικοπών.

• Κατάργηση του Υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων. Κρατικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, χωρίς αποζημίωση -και εκείνων που εγκατέλειψαν οι ιδιοκτήτες τους- και λειτουργία τους με εργατικό-λαϊκό έλεγχο.

• Αγώνας για το δικαίωμα στη στέγαση, ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις λαϊκής κατοικίας. Κατάργηση όλων των χαρατσιών, δραστική μείωση της φορολογίας των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Να μην εφαρμοστεί η ήδη ψηφισμένη νέα μείωση του αφορολόγητου από 1.1. 2020. Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου στο 45%. Έκτακτος φόρος στους εφοπλιστές. Να δημευτεί η εκκλησιαστική περιουσία.

• Δημοκρατία και ελεύθερος συνδικαλισμός στους χώρους δουλειάς, ενάντια στον εργοδοτικό δεσποτισμό και την απόλυτη εξουσία του κεφαλαίου. Κατάργηση της απεργιοκτόνας διάταξης του 50%+1.

• Αγωνιζόμαστε ενάντια στη γυναικεία καταπίεση και εκμετάλλευση, στη δουλειά και στο σπίτι, ενάντια στον υπαρκτό σεξισμό. Για να τσακιστούν τα στερεότυπα και οι διακρίσεις με βάση το φύλο, αλλά και το σεξουαλικό προσανατολισμό, τη φυλή ή το χρώμα.

• Απαιτούμε την απόλυτη καταδίκη των φασιστών- δολοφόνων της Χρυσής Αυγής από τη δίκη που προκλητικά καθυστερεί. Είμαστε μπροστά, αποφασιστικά μπλοκάρουμε κάθε προσπάθεια να σηκώσουν κεφάλι οι φασίστες!

• Ίσα δικαιώματα στους πρόσφυγες και στους μετανάστες σε παιδεία, υγεία, εργασία. Ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά. Κατάργηση των Hot Spots και ένταξη των προσφύγων στον κοινωνικό ιστό των πόλεων. Ελεύθερη μετακίνηση των προσφύγων στο εσωτερικό της χώρας και στην ΕΕ. Να καταργηθεί η ρατσιστική συμφωνία Ελλάδας-Τουρκίας-ΕΕ.

• Συντασσόμαστε με το λαϊκό αντιπολεμικό κίνημα, ενάντια στην πρόσδεση της Ελλάδας στις ορέξεις του ΝΑΤΟ και των Αμερικάνων. Λέμε όχι στην νατοϊκή «συμφωνία των Πρεσπών». Διεθνιστική αλληλεγγύη με όλους τους λαούς. Έξω η FRONTEX και το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

Όταν ο κόσμος τους είναι η εκμετάλλευσή μας, ο δικός μας κόσμος είναι η ανατροπή τους!
 
Οι διεκδικήσεις μας, τα αιτήματα και οι αγώνες μας δεν χωρούν στο μονόδρομο των μνημονίων, του χρέους, της ανταγωνιστικότητας. Για αυτό παλεύουμε για την κατάργηση όλων των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, για την απελευθέρωση από το διαρκές Ευρωμνημόνιο. Σε ρήξη με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Τέρμα στα ματωμένα πλεονάσματα για την εξυπηρέτηση του ληστρικού χρέους που εξοβελίζουν τις κοινωνικές δαπάνες και ξεπουλάν την δημόσια περιουσία και τα κοινά αγαθά. Διαγραφή του χρέους, ρήξη και έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Στο δρόμο για μια κοινωνία με τους εργαζόμενους στο τιμόνι, χωρίς φτώχεια, εκμετάλλευση, πολέμους και βαρβαρότητα. Για τη φιλία και αλληλεγγύη των λαών, κόντρα σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και κάθε λογής πραξικοπήματα. Για την προστασία των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος, που η ληστρική «εκμετάλλευση» από το κεφάλαιο έχει οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού, υπονομεύοντας το μέλλον της ανθρωπότητας και της ζωής στον πλανήτη.Αγωνιστική Ταξική Ενότητα
Μάρτης 2019

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Για μια ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ 8 ΜΑΡΤΗ, ΜΕΡΑ της ΓΥΝΑΙΚΑΣ

 

Πρόταση προς το ΔΣ του ΕΚΑ για απεργιακή 8 Μάρτη (πιο κάτω διαβάστε τι έγινε στο Δ.Σ. του ΕΚΑ στις 28.2.2019)

http://taxikienotitaeka.blogspot.com/



Πρόταση για κήρυξη 24ωρης απεργίας από το ΕΚΑ στις 8 Μάρτη κατέθεσε η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα (παράταξη όπου συμμετέχει κι η Πρωτοβουλία Γένοβα στην INTRACOM με τους αντιπροσώπους που έχει εκλέξει για το ΕΚΑ)
Η πρόταση έχει ως εξής:


Η φετινή παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, στις 8 του Μάρτη, αποκτάει επιτέλους και διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα νέα χαρακτηριστικά. Αυτή η ημέρα ήταν πάντοτε υπόθεση του εργατικού κινήματος, μιας και από αυτό προέκυψε αυτή η "επέτειος" στις αρχές του 20ού αιώνα (από το 1911, οπότε η σημασία της κι η σύνδεσή της με το εργατικό κίνημα καταγράφηκε δραματικά μετά από λίγες μέρες, όταν 123 εργαζόμενες και 23 εργαζόμενοι χάθηκαν στη Νέα Υόρκη στη μεγάλη πυρκαγιά στο εργοστάσιο ρούχων Triangle Shirtwaist). Η Ημέρα της Γυναίκας μόνο "επετειακή" δεν είναι! Είναι μέρα-σύμβολο για τους αγώνες των γυναικών ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης, στην εργασία, την κοινωνία, την οικογένεια. Η περσινή απεργία των γυναικών στην Ισπανία έβγαλε 5.5 εκατομμύρια γυναίκες στο δρόμο με το σύνθημα «αν σταματήσουμε εμείς, σταματάει ο κόσμος».
Παρά τα μεγάλα λόγια για τις πολιτικές ισότητας στην ΕΕ, οι εργαζόμενες γυναίκες στην Ευρώπη πληρώνονται λιγότερο από τους άντρες συναδέλφους τους, τα ποσοστά ανεργίας τους είναι πολύ μεγαλύτερα, ενώ οι γυναίκες αποτελούν κατά κύριο λόγο τη στρατιά των ελαστικά, κακώς αμειβόμενων, ανασφάλιστων και χωρίς δικαιώματα εργαζομένων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση με τις κατευθύνσεις και τις αποφάσεις (όπως αυτή του δικαστηρίου της ΕΕ, που νομιμοποιεί τις απολύσεις εγκύων εργαζόμενων στο πλαίσιο ομαδικών απολύσεων) εντείνει συνεχώς τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών. Αλλά και σ’ αυτό το απαράδεκτο τοπίο στην ΕΕ, η Ελλάδα πρωτοστατεί αρνητικά:

  • Μέσα στο 2017 κυκλοφόρησε από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων ο "Δείκτης Ισότητας των Φύλων" που καταγράφει την ανισότητα ανάμεσα στις γυναίκες και τους άντρες στους τομείς της εργασίας, του χρήματος, της γνώσης, του χρόνου, της εξουσίας και της υγείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 28 χωρών. Σε αυτόν, ο μέσος όρος των κρατών - μελών της Ε.Ε. φτάνει στο 66,2 και πρώτη στην ανισότητα είναι η Ελλάδα με 50, δηλαδή με τον χαμηλότερο δείκτη ισότητας σε σχέση με τις άλλες χώρες.
  • Την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, της καταστρατήγησης των εργασιακών δικαιωμάτων,  οι εργαζόμενες γυναίκες χτυπιούνται διπλά και τριπλά. Με βάση τα στοιχεία του 2016 από το ΙΚΑ, ο μισθός των γυναικών είναι κατά 226 ευρώ το μήνα χαμηλότερος. Η μισθολογική διαφορά στην Ελλάδα φτάνει το 45,2% ενώ στην Ευρώπη είναι 41,1%. Πέρα όμως από αυτά την ίδια στιγμή παρατηρείται αύξηση των σεξιστικών επιθέσεων διεθνώς αλλά και μέσα στους χώρους δουλειάς, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα.

Σήμερα οι γυναίκες αποτελούν κάτι περισσότερο από το 50% της εργατικής τάξης, επιβαρύνονται όμως πολύ περισσότερο με την δουλειά στο σπίτι. Σε αυτή την εικόνα προστίθενται πάνω στις γυναίκες και τα βάρη από τη διάλυση των γηροκομείων, των παιδικών σταθμών, της υγείας και της παιδείας, η επέλαση των μνημονίων και της διαρκούς λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Όλες και όλοι εμείς, εργαζόμενες κι εργαζόμενοι, που παλεύουμε για προσλήψεις, αυξήσεις, δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία για όλους, προχωράμε σε απεργιακή συγκέντρωση και διαδήλωση ανήμερα στις 8 του Μάρτη, Ημέρα της Γυναίκας. Προτείνουμε 24ωρη απεργία και απεργιακή συγκέντρωση στις 2 μ.μ. στην πλατεία Κλαυθμώνος.
Εκείνη την ημέρα ξεσηκωνόμαστε και κατεβαίνουμε στον δρόμο ζητώντας να επιστραφούν όλοι οι κλεμμένοι μισθοί και δικαιώματα και επιτέλους να τσακιστούν τα  στερεότυπα και οι διακρίσεις με βάση το φύλο, (αλλά και το σεξουαλικό προσανατολισμό, τη φυλή ή το χρώμα). Γιατί είναι υπόθεση όλου του εργατικού κινήματος η κατάργηση των ανισοτήτων και διακρίσεων στη μόρφωση, στην εργασία, για προστασία της μητρότητας, για άδειες ανατροφής και συνολικά για την γυναικεία χειραφέτηση. 

Τι έγινε στις 28.2 που συνεδρίασε το Δ.Σ. του ΕΚΑ (από ενημέρωση του Βασ. Συλαϊδή, μέλος του Δ.Σ. ΕΚΑ , εκπροσ. ΑΤΕ-ΕΚΑ):


....Στη συνέχεια συζητήθηκε η πρόταση της ΑΤΕ για απεργιακή 8 Μάρτη. Αρχικά ανέφερε ο πρόεδρος Γ. Μυλωνάς (ΕΑΚ) για την πρόταση (αφού πρωτοανέφερε ότι όπως κάθε χρόνο το ΕΚΑ θα στηρίξει μια θεατρική παράσταση), ότι όμως δεν λήφθηκε καμιά σχετική απόφαση από σωματεία της δύναμης του ΕΚΑ ούτε καν ήρθε αίτημα από την ΑΔΕΔΥ όταν πήρε τη δική της απόφαση για στάση εργασίας, αλλά παρόλα αυτά στηρίζει η ΕΑΚ την πρόταση και μου έδωσε το λόγο να την παρουσιάσω.



Στη συνέχεια πήρα το λόγο και ζήτησα να δοθεί ο λόγος στην Κατερίνα Θωϊδου (δημοσιογράφος, συνδικαλίστρια και δημοτ. σύμβουλος Νίκαιας) που είχε έρθει με κάποιες άλλες/-ους συναδέλφους συνδικαλιστές να στηρίξουν την πρόταση εκ μέρος της Κίνησης για την Απεργιακή 8 Μάρτη. Μετά την Κατερίνα που μίλησε πυκνά και ουσιαστικά για την απεργιακή 8 Μάρτη, συμπλήρωσα κι εγώ ότι το ΕΚΑ έχει την πρόκληση να τοποθετηθεί στην ουσία και να στηρίξει μια πρώτη απεργιακή 8 Μάρτη στον ιδιωτικό κι ευρύτερο δημόσιο τομέα (ΔΕΚΟ) μια και στο δημόσιο η ΑΔΕΔΥ ήδη αποφάσισε (εκτός από ομοσπονδίες, σωματεία) αλλά και ΠΟΣΠΕΡΤ, μιλάμε άλλωστε για απεργιακό συλλαλητήριο στην ΑΘΗΝΑ, τομέα ευθύνης του ΕΚΑ. Τουλάχιστον να ευθυγραμμιστεί το ΕΚΑ με στάση εργασίας από τις 1μμ μέχρι τέλους βάρδιας όπως αποφάσισε κι η ΑΔΕΔΥ – κι ούτε βέβαια θα περιμέναμε η ΑΔΕΔΥ να απευθυνθεί απευθείας στο ΕΚΑ που είναι εκτός δικαιοδοσίας της.



Μετά πήρε το λόγο η Μαρία Τσαγκατάκη από τη ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) και πραγματικά έκανε μια «ξινή» παρέμβαση, αναφέρθηκε σε κινήσεις «φεμινιστριών» αλά κα Βαρδινογιάννη κλπ. από ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ κλπ. , για την πλαστή «ισότητα» σε συντάξιμο χρόνο κλπ. που νομοθετήθηκαν πρόσφατα, χωρίς να αναγνωρίζουν τον κοινωνικό ρόλο των γυναικών (μητρότητα κλπ.) και δεν αφορούν τη σκληρή πραγματικότητα ιδιαίτερα στα μνημονιακά χρόνια που οι γυναίκες πλήττονται ιδιαίτερα από ανεργία, απολύσεις κλπ. Στη συνέχεια εστιάστηκε στις καθεστωτικές συνδικαλιστικές παρατάξεις με τις νοθείες κλπ. που δεν υπερασπίζονται τα δικαιώματα των γυναικών και δεν αποφάσισαν σε σωματεία να κάνουν απεργιακή την 8 Μάρτη. Σαν παράδειγμα έφερε τα σωματεία στα super market όπως π.χ. στο Σκλαβενίτη με πολλές χιλιάδες ψηφοφόρους κι ανάμεσά τους γυναίκες και ζήτησε από τις παρατάξεις που τα ελέγχουν να αποφασίσουν για 8 Μάρη απεργιακή και τότε κι η ΔΑΣ θα στηρίξει…  (από την άλλη βέβαια αποσιώπησε ότι η ΔΑΣ δεν παίρνει την πρωτοβουλία ή δεν συμφωνεί με την απεργία 8Μ όπου ελέγχει και προτείνεται από σ. της δικής μας παράταξης, π.χ. στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών ή στο Σωματείο Προσωπικού Ιδιωτικών Κλινικών, Γηροκομείων, Εργαστηρίων κλπ,), με δικά μας (της ΑΤΕ) μέλη των ΔΣ να παρευρίσκονται στη σύσκεψη του ΔΣ στο ΕΚΑ. Ούτε βέβαια την εμπόδιζε τίποτε να αποφασίζει κεντρικά η ΕΕ του ΠΑΜΕ, μετά Ομοσπονδίες κι ΕΚ και στο τέλος πλήθος από σωματεία που ελέγχει το ΠΑΜΕ για απεργία αρχικά 8 Νοέμβρη ’18, μετά 14Ν, μετά …28Ν - τελικά με ΓΣΕΕ κι όχι με πρωτοβουλίες από τα κάτω σε α’βάθμια όπως στις 1Ν που είχαμε προτείνει σαν ΑΤΕ στο ΕΚΑ…). Μια διαστροφική λογική ενός ποδηγετημένου γραφειοκρατικού συνδικαλισμού που αυτοβαφτίζεται «ταξικός» ενώ προβάλλει προφάσεις για να μην στηρίξει αγωνιστικές πρωτοβουλίες εργαζομένων και συνδικάτων (που δεν ελέγχει) και που ξεφεύγουν από τα καθιερωμένα «επετειακά» απογευματινά συλλαλητήρια, δεκάρικους λόγους κλπ.



Στη γραμμή ότι είναι κατ’ αρχήν υπέρ μιας απεργιακής 8Μ αλλά θα περίμεναν πρώτα πρωτοβουλίες από α’βάθμια τοποθετήθηκαν κι οι επόμενες παρατάξεις, ΠΑΣΚΕ, Ενότητα/Ν.Πορεία, ΔΑΚΕ, ΕΜΕΙΣ, δεν στήριξαν απεργιακή απόφαση έστω στάση εργασίας του ΕΚΑ για να «μην εκτεθεί το κύρος του» σε μια μη μαζική κινητοποίηση. Είναι φανερό ότι κι οι απουσίες από τη συνεδρίαση, προδίκαζαν ότι δεν θα παιρνόταν απόφαση… Ενώ παρευρίσκονταν μόνο 2 γυναίκες – μέλη του ΔΣ (έλλειπαν άλλες 2 από ΔΑΣ/ΠΑΜΕ…)



Κάπου εκεί αποχώρησε εσπευσμένα κι ο πρόεδρος ΔΣ ο Γ. Μυλωνάς γιατί του τηλεφώνησαν για ένα σοβαρό οικογενειακό θέμα κι η σύσκεψη «επιταχύνθηκε».



Δευτερολόγησα, διαπιστώνοντας την αντινομία μιας στάσης καταρχήν υπέρ μια απεργιακής 8Μ αλλά καμιά πρωτοβουλία, πρότεινα να αποφασίσει το ΕΚΑ και να καλέσει σε σύσκεψη τα σωματεία της δύναμής του για να οργανώσουν μαζικά την απεργία στις 8Μ, ζήτησα μα γίνει και καταμέτρηση, αλλά ο προεδρεύων διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει στήριξη και δεν προχώρησε.
....

Βασ. Συλαϊδής, μέλος Δ.Σ. ΕΚΑ (εκπρ. ΑΤΕ-ΕΚΑ), από ενημέρωση στη λίστα της παράταξης


Τελικά, η ΓΣΕΕ αποφάσισε στις 4.3.2019 αυτή πλέον να προχωρήσει  σε παναττική στάση εργασίας 13:00-15:00 τη Μέρα της Γυναίκας 8 Μάρη, καλώντας τους εργαζόμενους σε συμμετοχή στα συλλαλητήρια... Φαίνεται ότι όταν αποφασίζει η ΓΣΕΕ δεν ισχύουν οι "αντιρρήσεις" που πρόβαλλαν οι διάφορες παρατάξεις στο ΕΚΑ για απεργιακή 8Μ... Έρχεται βέβαια και το 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ στην Καλαμάτα 14-17.3 κι η ΓΣΕΕ θέλει να εμφανίσει μια πρόσφατη απεργιακή δράση, αλλά αυτό δεν είναι το σημαντικό, εδώ έχουμε τελικά την ευκαιρία-πρόκληση για μια απεργιακή-αγωνιστική-εργατική 8Μ, για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Μετά από πρόταση της Πρωτοβουλίας ΓΕΝΟΒΑ και στο Σωματείο στον Όμιλο INTRACOM, το ΔΣ στις 6.3 αποφάσισε να επεκτείνει τη στάση εργασίας της  8Μ μέχρι τέλους της βάρδιαςγια να διευκολυνθεί η συμμετοχή στο συλλαλητήριο 2μμ στην πλ. Κλαυθμώνος.