ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της "ΓΕΝΟΒΑ" ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΑΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΕΝΟΒΑ ΣΤΗN INTRACOM

1/4/2019

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΜΑΣ

    Δεν ακολουθούμε τον εργοδότη. Γενική Συνέλευση όλων των μελών, όλων των εταιρειών για απόφαση

Το Δ.Σ. του σωματείου μας συνεδρίασε στις 26/3 και πήρε κατά πλειοψηφία απόφαση να εισηγηθεί σε Γ.Σ. την αποχώρηση των εργαζομένων της INTRACOM TELECOM από το ενιαίο σωματείο μας και την ίδρυση ενός δεύτερου σωματείου αποκλειστικά με τους συναδέλφους της TELECOM. Σαν ΓΕΝΟΒΑ INTRACOM διαφωνούμε με το σπάσιμο του σωματείου μας γιατί αποδυναμώνει συνδικαλιστικά όλους τους εργαζόμενους, ενώ κερδισμένη βγαίνει μόνο η εργοδοσία.

Τη θέση υπέρ του σπασίματος υιοθέτησαν οι παρατάξεις ΑΚΕ, ΕΚΕΙ και ΑΕΕ, αλλά με διαφορετικό ως και αντικρουόμενο σκεπτικό. Η παράταξη ΑΚΕ (και επίσης η ΕΚΕΙ που την ακολουθεί συστηματικά)  μέχρι πρόσφατα στήριζε τη διατήρηση του ενιαίου σωματείου σαν τον  ισχυρότερο  βραχίονα προστασίας των συμφερόντων των συναδέλφων και των δύο ομίλων (θυμίζουμε και τις τελευταίες τοποθετήσεις του προέδρου στις Γ.Σ. σε TELECOMκαι DEFENSE το Γενάρη του 2019). Ξαφνικά υιοθέτησε την επιχειρηματολογία ότι το ενιαίο σωματείο δεν μπορεί να λειτουργήσει : εφόσον οι εργοδότες διαχωρίστηκαν και ανταγωνίζονται μεταξύ τους, οι εργαζόμενοι είναι κι αυτοί μοιραίο να εγκλωβιστούν σε αυτούς τους ανταγωνισμούς, να διαλέξουν στρατόπεδο και να ακολουθήσουν τελικά τον εργοδότη τους. Μια τέτοια φιλοεργοδοτική λογική όμως οδηγεί στην απεμπόληση των δικαιωμάτων των εργαζομένων της κάθε πλευράς και στο σπάσιμο της αλληλεγγύης ανάμεσά τους.

Η ΑΕΕ καλλιεργεί τη θέση για σπάσιμο του σωματείου από το 2015. Αποφεύγει να υιοθετήσει το επιχείρημα ότι οι εργαζόμενοι είμαστε ανταγωνιστές αλλά και να συγκρουστεί με μια τέτοια συντηρητική λογική, αν κι αυτό είναι το βασικό επιχείρημα του διαχωρισμού. Και τοποθετείται ότι το ενιαίο σωματείο δεν μπορεί να λειτουργήσει κυρίως γιατί δεν μπορούν να κάνουν κοινή Γ.Σ. οι εργαζόμενοι των δύο ομίλων εφόσον εργάζονται σε ξεχωριστούς εργοδότες. Την ίδια στιγμή όμως οι συνάδελφοι της ΑΕΕ  καλούν  τους εργαζόμενους από  τις δεκάδες εταιρείες του κλάδου, συμπεριλαμβανομένων των δικών μας,  σε κοινή Γ.Σ. του πρωτοβάθμιου κλαδικού ΣΕΤΗΠ, την οποία θεωρούν εφικτή και πραγματοποιήσιμη. Το ζήτημα της κοινής συσπείρωσης των εργαζομένων στα σωματεία για να μην τους εγκλωβίζουν  οι εργοδότες  δεν κρίνεται συμβολικά -από το τυπικό όνομα της συνδικαλιστικής οργάνωσης (πρωτοβάθμιο κλαδικό ή πρώην ομιλικό) - αλλά  από τους αγωνιστικούς τους δεσμούς, την πραγματική συμμετοχή, ένταξη και πύκνωση των γραμμών τους σε ένα σωματείο. Αυτές τις δύσκολες προϋποθέσεις για την κοινή μας συνδικαλιστική δράση έχει στην πράξη εξασφαλίσει το δικό μας σωματείο, με τη μέχρι τώρα διαδρομή του,  ξεκινώντας το 1984 από επιχειρησιακό και μετασχηματιζόμενο το 2006 σε ομιλικό. Και συνεχίζει να τις διατηρεί, παρά την αλλαγή χεριών των μετοχών της TELECOM στο τέλος του 2014.

Η θολή αντιμετώπιση και οι αντιφάσεις της ΑΕΕ οφείλονται στο ότι η ΑΕΕ δεν έχει εμπιστοσύνη στους αγώνες των συναδέλφων και μέσα από αυτή την ηττοπάθεια αποδέχεται  τη  λογική ότι στο σήμερα δεν γίνεται να ξεπεραστούν οι διαχωρισμοί που φέρνουν οι  εργοδότες στους εργαζόμενους. Επομένως η μόνη προοπτική που απομένει είναι,  σε ένα συμβολικό επίπεδο, στην ενίσχυση των κλαδικών που ελέγχει το ΠΑΜΕ ώστε μελλοντικά να διαμορφωθούν καλύτεροι συσχετισμοί. Ούτε οι αιτιάσεις για μη νομιμοποίηση του σωματείου μας στέκουν. Το σημερινό νόμιμο κι εγκεκριμένο από το πρωτοδικείο καταστατικό μας είχε προβλέψει -από το 2006 που αναθεωρήθηκε- ότι στο σωματείο μας μπορούν να είναι μέλη όλοι οι εργαζόμενοι που εργάζονται σε εταιρείες που προέρχονται από τη μητρική  ΙΝΤΡΑΚΟΜ, ανεξάρτητα από την πιθανή μελλοντική αλλαγή ιδιοκτησίας του μετοχικού κεφαλαίου των επιμέρους εταιρειών. Η αμφισβήτηση από τις διοικήσεις της νομιμότητάς μας –το έκανε μια φορά η διοίκηση της ΙΝΤΡΑΚΑΤ/ΙΝΜΑΙΝΤ το 2013 αλλά δεν δικαιώθηκε στα δικαστήρια- αποδεικνύει ότι ενωμένοι σε κοινό σωματείο είμαστε πιο δυνατοί απέναντι στις επιθέσεις της εργοδοσίας.

Οι εργοδότες και οι διοικήσεις των εταιρειών θα ισχυροποιηθούν από τη διαίρεσή μας, όχι η δική μας συνδικαλιστική αποτελεσματικότητα και δράση. Δεν πρέπει να βάλουμε τα χέρια μας και να βγάλουμε τα μάτια μας. Δε θα είμαστε πιο αποτελεσματικοί αν διαχωριστούμε.

H διαίρεση είναι πάντα αποδυνάμωση. Θα μειωθεί ο αριθμός των εργαζομένων σε κάθε σωματείο, θα διαιρεθεί το κομμάτι των συναδέλφων που τραβάει όλο το σωματείο μέσα από την πιο  ενεργή συμμετοχή του στα κοινά (Γενικές Συνελεύσεις, Απεργίες, συμμετοχή στις παρατάξεις και στις εκλογές),θα οδηγηθούμε σε δύο πιο αδύναμα Δ.Σ. με συρρικνωμένη αντιπροσώπευση μελών και με ασθενέστερο στελεχικό δυναμικό. Την ίδια στιγμή οι διοικήσεις θα εκμεταλλευτούν τη δική μας διαίρεση για να αυξήσουν την τρομοκρατία τους, τον έλεγχο και την ισχύ τους απέναντι στους συναδέλφους.

Η εμπειρία των αγώνων μας δείχνει ότι ενωμένοι είμαστε πιο δυνατοί. Το σωματείο είναι κυρίως όργανο άμυνας και διεκδικήσεων  των εργαζομένων από την εργοδοσία και το ιδρυτικό μας καταστατικό  δίνει όλη την ευελιξία να οργανώσουμε αποτελεσματικά την πάλη μας:

          Μπορούμε να αμυνθούμε  καλύτερα μέσα από το ενιαίο σωματείο με το κεντρικό Δ.Σ. να οργανώνει τους συναδέλφους στην καθεμία επιχείρηση που ανοίγει ένα μέτωπο η εργοδοσία. Θυμίζουμε τον αγώνα στη DΕFENSE για το τετραήμερο: χωρίς το κεντρικό Δ.Σ. - που εξέφραζε την πίεση του συνόλου των συναδέλφων και ήταν πιο ανεξάρτητο από τις επιμέρους εταιρικές διοικήσεις - θα ήταν πιο δύσκολο να δώσουμε και να κλιμακώσουμε την πολυήμερη απεργιακή μάχη και να φτάσουμε να πάρουμε ανταλλάγματα και κυρίως να βάλουμε φρένα για την επόμενη περίοδο (μάχη που λειτούργησε σαν ασπίδα για τα δικαιώματα των συναδέλφων όλων των εταιρειών και που πάτησε στις κοινές μας 48ωρες το 2011). Το ίδιο δείχνουν  και οι απεργίες στην πρώην ΙΝΜΑΙΝΤ το 2017 (και πιο πριν το 2013), όπου χωρίς το κεντρικό Δ.Σ. θα ήταν αδύνατο να δοθεί με επιτυχία η μάχη ενός αριθμητικά μικρού μέρους των συναδέλφων - παρά την αγωνιστική δυναμική που είχαν.  

         Αλλά μπορούμε και ισχυρότερα να διεκδικήσουμε τα κοινά μας αιτήματα με όργανο το ενιαίο σωματείο μας, παλεύοντας να ξεπεράσουμε λογικές απομόνωσης και τελικά «αναγκαίων» θυσιών για να στηρίξουμε την ανταγωνιστικότητα της δικής μας εταιρείας : στη βάση των αναγκών μας  κι όχι στη  βάση της κερδοφορίας και του σεβασμού των προνομίων των εργοδοτών. Στηριγμένοι στους αγωνιστικούς μας δεσμούς, στη μαζικότητά μας, στη συνάφεια των επιχειρήσεων που εργαζόμαστε,  στην μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση που φέρνει η  ενότητά μας και την όσο γίνεται πιο πλατιά  κοινή μας δράση απέναντι στην εργοδοσία των  δυο ομίλων, προωθώντας τα κοινά μας αιτήματα για πλήρη επιστροφή των μισθών, για  επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις με ουσιαστικές αυξήσεις.

Με το ενιαίο σωματείο δίνουμε πιο μαζικά και αποτελεσματικά και τις γενικές μάχες ενάντια στη μνημονιακή λιτότητα που φέρνουν κυβερνήσεις και αφεντικά, ενώ κρατάμε πιο ισχυρό  το μέτωπο ενάντια σε ρατσισμό και φασισμό, αντιδραστικές ιδεολογίες που θέλουν να κατακερματίσουν εργαζόμενους και λαϊκά στρώματα και να σαρώσουν κάθε δημοκρατικό και εργατικό δικαίωμα.

Πώς θα αποφασίσουμε για το πώς θα πάμε παρακάτω.         

Εφόσον  μπαίνει από την πλειοψηφία του Δ.Σ. ζήτημα διαίρεσης του σώματος, θα πρέπει όλο  το σώμα να σταθμίσει και να αποφασίσει αν μια τέτοια εξέλιξη θα ωφελούσε ή θα ζημίωνε τα συμφέροντα των μελών του. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους της ΤΕLECOM γιατί έχει συνέπειες σε όλους τους συναδέλφους, γιατί μας αποδυναμώνει όλους.

Προτείναμε στις άλλες παρατάξεις να γίνει Γενική Συνέλευση των εργαζομένων όλων των εταιρειών που εκπροσωπούμε και να εκφραστεί δημοκρατικά η βούληση του συνόλου του σώματος, όχι μόνο των μελών μας στην TELECOM. Οι άλλες τρεις παρατάξεις δεν το δέχτηκαν,  στη λογική ότι το ζήτημα αφορά μόνο αυτούς που ενδέχεται να φύγουν.

Τους καλούμε να επανεξετάσουν τη στάση τους και να πάμε όλοι μαζί σε Ενιαία Γενική Συνέλευση. Ενιαία το σώμα πρέπει να αποφασίσει αν είναι προς όφελός του να διαιρεθεί ή όχι και αυτή η έκφραση βούλησης θα πρέπει να γίνει οδηγός για όλες τις παρατάξεις.

Σαν ΓΕΝΟΒΑ INTRACOM πιστεύουμε ότι είμαστε πιο δυνατοί μέσα από το ενιαίο σωματείο. Καλούμε τους συναδέλφους, σε όποιες συγκεντρώσεις και Γ.Σ. ακολουθήσουν,  να περιφρουρήσουν την ενότητα και την αλληλεγγύη μας, εκφράζοντας τη βούλησή τους για τη συνέχιση της κοινής μας συνδικαλιστικής οργάνωσης.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ 16 ΜΑΡΤΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ, στην Ομόνοια 3μμ.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ 16 ΜΑΡΤΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟ, στην Ομόνοια 3μμ.

Συναδέλφισες, συνάδελφοι

Η Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ στηρίζει και καλεί σε συμμετοχή στα συλλαλητήρια στη Διεθνή Μέρα κατά του ρατσισμού και του φασισμού στις 16 Μάρτη 2019, μαζί με άλλες συλλογικότητες, σωματεία, πρόσφυγες από τα στρατόπεδα, κοινότητες μεταναστών, αντιρατσιστικές κι αντιφασιστικές κινήσεις, οργανώσεις κ.ά., μια ευρύτατη συσπείρωση για ένα κόσμο χωρίς ρατσισμό, φασίστες και νεοναζί, χωρίς πόλεμο. Φρίκη προκαλεί το σημερινό μακελειό σε τζαμιά στη Ν. Ζηλανδία από νεοναζί. Συλλαλητήρια για τις 16 Μάρτη γίνονται σε 8 πόλεις στην Ελλάδα αλλά και σε 70 πόλεις σ’ όλο τον κόσμο, σε Βρετανία, Σκωτία, Ουαλία, Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Τουρκία, Κύπρο, Ιρλανδία, Πολωνία, Ολλανδία, Βέλγιο, Δανία, Καταλανία, Ανδαλουσία, Χώρα των Βάσκων, Ουγγαρία, Σουηδία, Νορβηγία, ΗΠΑ, (Ν. Υόρκη, Ουάσιγκτον, Φλόριντα), Αυστραλία, Καναδά, Βραζιλία, Ν. Κορέα.

Για τους εργαζόμενους, οι πρόσφυγες από τους πολέμους, τις πολιτικές διώξεις και την οικονομική εξαθλίωση είναι αδέλφια μας, καλοδεχούμενοι. Όχι στον πόλεμο, καμία εμπλοκή στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που ξεκληρίζουν λαούς και προκαλούν την προσφυγιά. Όχι στη λογική των αποδιοπομπαίων τράγων για τη λιτότητα και την οικονομική κρίση στο κέντρο του καπιταλιστικού συστήματος. Στις 16 Μάρτη διαδηλώνουμε μαζικά στους δρόμους των πόλεων της Ελλάδας με κεντρικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, στην Ομόνοια 3μμ, για να διατρανώσουμε ότι στην Ευρώπη και τον πλανήτη ολόκληρο δεν χωράει ο ρατσισμός, ο φασισμός, ο πόλεμος και η φτώχεια.

Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι συνεχίζονται στη γειτονιά μας, με άμεση εμπλοκή των «μεγάλων» (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ρωσία) αλλά και περιφερειακών δυνάμεων (Ισραήλ, Τουρκία, Ιράν, Σαουδική Αραβία) με κίνδυνο γενικότερης ανάφλεξης. Μια νέα κούρσα εξοπλισμών σπαταλά τεράστιους πόρους, με τους πολέμους λαοί ολόκληροι μακελεύονται, προσφυγοποιούνται, ενώ η φτώχια κι η απελπισία φουσκώνουν τα ποτάμια της μετανάστευσης. Αγωνιζόμαστε για μια Ευρώπη και ένα κόσμο χωρίς πολέμους και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, για αλληλεγγύη στα θύματά τους, αλλά και τους κατατρεγμένους της εξαθλίωσης και των δικτατοριών, χωρίς φράχτες, χωρίς στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς FRONTEX και ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο να κλείνουν τα σύνορα προκαλώντας χιλιάδες πνιγμένους κάθε χρόνο!

Όχι στην Ευρώπη-Φρούριο, να δοθεί άσυλο στους πρόσφυγες, να ανοίξουν τα σύνορα σε Ελλάδα και ΕΕ για ελεύθερη μετακίνησή τους σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες, ανοιχτές πόλεις και όχι κλείσιμο σε στρατόπεδα-γκέτο σε νησιά ή έξω από τις πόλεις. Όλα τα προσφυγόπουλα να μορφώνονται στα σχολεία, να παρέχεται πλήρης δημόσια υγεία σε όλους τους πρόσφυγες. Να μπει τέλος στην ρατσιστική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας που έχει γεμίσει την Ελλάδα κι ιδιαίτερα τα νησιά στο Αν. Αιγαίο με στρατόπεδα ντροπής, όπου στοιβαγμένοι οι κατατρεγμένοι κι εξαθλιωμένοι βασανίζονται ή ακόμη και χάνουν τη ζωή τους. Να σταματήσει κάθε εμπλοκή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ, να κλείσουν οι βάσεις.

Αγωνιζόμαστε για να μπει φραγμός σε φασίστες και νεοναζί που επιχειρούν ξανά να σηκώσουν κεφάλι και ξαναχτυπούν, όπως σε Σαλαμίνα, Λάρισα, Ασπρόπυργο, Τυμπάκι Ηρακλείου Κρήτης, αξιοποιώντας την ισλαμοφοβία και τις ρατσιστικές πολιτικές των κυβερνήσεων - ενώ πρόσφατα πέθανε αβοήθητος πρόσφυγας στα κρατητήρια του ΑΤ Ομόνοιας. Να καταδικαστούν και να φυλακισθούν οι δολοφόνοι νεοναζί της Χρυσής Αυγής, να κλείσουν τα γραφεία της - ορμητήρια των ταγμάτων εφόδου, τέρμα στις δολοφονικές επιθέσεις. Να μην περάσει η σχεδιαζόμενη τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα που θα ελαφρύνει την ποινή για «διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης» από 10-20 σε 5-10 χρόνια, ρίχνοντας «στα μαλακά» την δικαζόμενη ηγεσία της Χ.Α.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους στο μεγάλο συλλαλητήριο στην Αθήνα το Σάββατο 16.3 στις 3μμ στην Ομόνοια. Την ίδια μέρα στη Θεσσαλονίκη 12μεσ. (άγαλμα Βενιζέλου), στην Πάτρα στις 12μεσ. (πλ. Γεωργίου).

Η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα για το 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

Η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα για το 37ο συνέδριο της ΓΣΕΕ

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που η καπιταλιστική κρίση όχι μόνο δεν έχει ξεπεραστεί, αλλά συνεχίζει να προωθεί ένα περιβάλλον καταπίεσης, ανασφάλειας, πολεμικών εξάρσεων, προσφυγιάς και εργασιακής «ζούγκλας». Η προσπάθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να πείσει για την «έξοδο από τα μνημόνια» διαψεύδεται περίτρανα από την ίδια την πραγματικότητα. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν καταργεί τα τρία μνημόνια και τους πάνω από 700 εφαρμοστικούς νόμους, αλλά έχει συμφωνήσει σε πλεονάσματα σύνθλιψης της εργατικής τάξης και σωτηρίας του ευρώ και της ΕΕ, διαρκή ευρωλιτότητα, μισθούς πείνας, άγρια περιστολή των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η κυβέρνηση επιχειρεί με πυροτεχνήματα, όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού και το κοινωνικό μέρισμα στους αδύναμους, να διαφημίσει ότι παίρνει μέτρα κοινωνικού χαρακτήρα. Προσπαθεί να φτιασιδώσει την ακραία φτώχεια, ενώ υλοποιεί όλες τις αντεργατικές αναδιαρθρώσεις που χρειάζεται το κεφάλαιο, που είναι ο μεγάλος κερδισμένος του μνημονιακού καθεστώτος. Τσαλαπατά την προεκλογική της δέσμευση για άμεση επαναφορά των 751 ευρώ, την ώρα που τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξάνονται από τις στρατιές ελαστικά, κακώς αμειβόμενων, ανασφάλιστων εργαζομένων. Διατηρεί όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο που επιτρέπει στους εργοδότες να στέλνουν μπράβους στα ΑΤΜ και να αρπάζουν το δώρο Χριστουγέννων από τους υπαλλήλους τους, να «δίνουν» κουπόνια σούπερ μάρκετ αντί για μισθό, να δηλώνουν 4ωρους εργαζόμενους που δουλεύουν 8ωρα και 9ωρα. Μετά από τους πανηγυρισμούς για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, καμία συλλογική σύμβαση δεν υπογράφτηκε, αφού παρέμεινε άθικτο το πλαίσιο που διαμορφώθηκε με τα μνημόνια.

Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται για την «ειρήνη και την σταθερότητα» στην περιοχή αλλά έχει γίνει το πιο καλό παιδί του ΝΑΤΟ στα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Έχει αποφασίσει νέο πρόγραμμα γιγάντιων εξοπλισμών και στρατιωτικών εμπλοκών στα Βαλκάνια και την Αν. Μεσόγειο (με αφορμή και τη διαμάχη για τα όρια των ΑΟΖ). Παράλληλα χτίζει συστηματικά τον περιφερειακό αντιδραστικό άξονα με Ισραήλ και Αίγυπτο, ευθυγραμμισμένο με τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η συμφωνία των Πρεσπών, η οποία έγινε για να ενισχύσει την ευρωνατοϊκή διείσδυση στα Βαλκάνια και όχι για τη φιλία και την αλληλεγγύη των δύο λαών.

Την ίδια στιγμή η ΝΔ εκφράζει με το δικό της επιθετικό τρόπο την προώθηση της ίδιας αστικής μνημονιακής στρατηγικής, διεκδικώντας για τον εαυτό της την «πατρότητα», «καθαρότητα» και «ιδιοκτησία» των πολιτικών εξυπηρέτησης του κεφαλαίου, πρωτοστατώντας στις αντεργατικές επιλογές και τις εθνικιστικές κορώνες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση 20 χρόνια μετά την ίδρυση του ευρώ σφραγίζεται από βαθιά πολιτική κρίση και όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό της. Η ίδια η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης έχει μπει σε κρίση, που τροφοδοτείται τόσο «από κάτω», από την πλατιά δυσαρέσκεια των μαζών όσο και «από πάνω» με την ένταση των αντιθέσεων και ανταγωνισμών ανάμεσα στις πολυεθνικές και τα καπιταλιστικά κράτη. Ο ρατσισμός και ο φασισμός που αυξάνονται απειλητικά για τους λαούς δεν είναι φυσική «αντίδραση», αλλά συντηρούνται από τις ρατσιστικές πολιτικές της Ευρώπης-Φρούριο.

Οι μεγάλες και επίμονες κινητοποιήσεις στην Γαλλία, οι αγώνες της νεολαίας στην Αλβανία, οι απεργίες των εργατών στην Ουγγαρία, οι μεγάλες διαδηλώσεις για την 8η Μάρτη σε όλο τον κόσμο, δείχνουν την τεράστια κοινωνική δυσαρέσκεια που ψάχνει τρόπους να εκφραστεί. Στην Ελλάδα οι μεγάλες κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών, οι μικρές αλλά σημαντικές μάχες σε χώρους του ιδιωτικού τομέα, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα της εκρηκτικής κατάστασης που επικρατεί σε πλατιά εργατικά και λαϊκά στρώματα.

Εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός στην ΓΣΕΕ: ο απολιθωμένος στυλοβάτης της αντιλαϊκής πολιτικής

Η σήψη και η εκφυλιστική πορεία του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού έχει φτάσει σε ακραίο σημείο. Τα τελευταία συνέδρια εργατικών κέντρων και ομοσπονδιών φέρνουν στην επιφάνεια τακτικές που θύμισαν Μακρή και Καλύβα, Θεοδώρου και Καρακίτσο. Εργοδοτικά τσιράκια, «εκπρόσωποι» των εργαζομένων που επιδεικνύουν ζηλευτή επιχειρηματική-εργοδοτική δραστηριότητα, νοθείες, όργια και μπράβοι, είναι ορισμένα από τα στιγμιότυπα της παρωδίας που είδαμε στην πορεία προς το συνέδριο της ΓΣΕΕ.

Αυτά τα εκφυλιστικά φαινόμενα αποτελούν λογικό επακόλουθο της απροκάλυπτα φιλοεργοδοτικής στάσης της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, της υποταγής της στη λογική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων, στον «κοινωνικό εταιρισμό». Η ηγεσία της YESS-EE έχει πάρει σαφή ταξική θέση υπέρ του ΣΕΒ, του κεφαλαίου και της ΕΕ, όπως απέδειξε περίτρανα και στο δημοψήφισμα. Στέκεται ανοιχτά απέναντι στα εργατικά συμφέροντα γι΄ αυτό και η πλειοψηφία των εργαζόμενων και των ανέργων της έχει γυρίσει την πλάτη.

ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ-Νέα Πορεία, ΕΑΚ-ΣΥΡΙΖΑ, υπηρετούν την απεργοσπασία και την αποκλιμάκωση των αγώνων, την ταξική συνεργασία και την παράδοση των εργαζόμενων στις στρατηγικές επιλογές του συστήματος. Είναι επικίνδυνοι για την εργατική τάξη και τα συμφέροντά της.

Η «κοινωνική συμμαχία» της ΓΣΕΕ με την εργοδοσία, την ΕΕ και την κυβέρνηση, όπως εκφράστηκε στις 30 Μάη 2018 είχε σαν στόχο την πλήρη ενσωμάτωση της εργατικής τάξης στα καπιταλιστικά συμφέροντα. Δεν προχώρησε στην πράξη γιατί οι εργαζόμενοι της γύρισαν την πλάτη. Το Νοέμβριο 2018 η ΓΣΕΕ με τη διασπαστική και υπονομευτική της στάση φρόντισε να μην υπάρξει καμία σοβαρή κι ενιαία εργατική αντίδραση σε μια κρίσιμη πολιτικά περίοδο. Ανοιχτά απεργοσπαστική ήταν η δράση της όταν ψηφιζόταν ο αντισυνδικαλιστικός νόμος, σαμποτάροντας την απεργία στις 12.1.2018, που είχαν αποφασίσει εκατοντάδες σωματεία, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα. Όλα τα παραπάνω συμπληρώνονται από τις κλειστές γραφειοκρατικές και αντιδημοκρατικές δομές.

Οι διασυνδέσεις του υποταγμένου συνδικαλισμού με κρατικά κονδύλια, δίκτυα των εργοδοτών και ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, συγκροτούν πλέον την «ΓΣΕΕ-ΑΕ». Μέσω του πακτωλού χρημάτων που διαχειρίζεται πρωτοστατεί σε προγράμματα επιμόρφωσης ανέργων, όπου διαμεσολαβεί για παροχή μαθητείας και φθηνής εργασίας σε επιχειρήσεις. Πολλές από τις μπίζνες αυτές υλοποιούνται μαζί με τους «κοινωνικούς» εταίρους, την ΓΣΕΒΕ, την ΕΣΕΕ, τον ΣΕΤΕ, τον ΣΕΒ. Οι εργαζόμενοι πληρώνουν όλα αυτά από τον ιδρώτα τους. Οι παχυλοί μισθοί όλων των προέδρων της ΓΣΕΕ συμπληρώνονται από οικονομικά σκάνδαλα διασπάθισης δημοσίου χρήματος σε δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Η διαχείριση των οικονομικών του ΙΝΕ – ΚΕΚ / ΓΣΕΕ και του ΚΑΝΕΠ σκεπάζεται από πλήρη αδιαφάνεια.

«Συνδικάτο»-ιδιωτικό ΚΕΚ, επιχείρηση υποταγής στην ΕΕ και στο κεφάλαιο! Ένας μηχανισμός που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργοδοτών μέσα στην εργατική τάξη. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ταξικής συνδιαλλαγής, που σφράγισε επί 30 τουλάχιστον χρόνια το συνδικαλιστικό κίνημα. Όσοι κατανοούν αυτή την κατάντια πρέπει επειγόντως να ενεργοποιηθούν στην κατεύθυνση της ταξικής ανασυγκρότησης της συνδικαλιστικής οργάνωσης της εργατικής τάξης.

Το ΠΑΜΕ στον ίδιο γνώριμο δρόμο

Απάντηση στον εργοδοτικό συνδικαλισμό δεν είναι η «πάλη μηχανισμών» μέσα στα όργανα του υποταγμένου συνδικαλισμού, όπως κάνει το ΠΑΜΕ. Έχει τεράστια πολιτική ευθύνη για την παράδοση της πρωτοβουλίας των κινήσεων στον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό. Η προσκόλληση στο ημερολόγιο εκτόνωσης της ΓΣΕΕ, που πολλές φορές το συνδιαμόρφωσε μαζί με τους εκπροσώπους του υποταγμένου συνδικαλισμού, όπως και η μίζερη επιδίωξη «να βγαίνουν πολιτικά συμπεράσματα», αποτελούν πλήγματα στη μάχιμη απεργιακή δράση και απαξιώνουν τα συνδικάτα και τους αγώνες. Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής ήταν να ακυρώσει άρον άρον δύο προκηρυγμένες απεργίες (8 και 14 Νοέμβρη - την τελευταία μάλιστα είχε αποφασίσει το ΕΚΑ και η ΑΔΕΔΥ), για να συρθεί πίσω από τα σχέδια του υποταγμένου συνδικαλισμού στην διασπαστική απεργία της ΓΣΕΕ στις 28.11. Στην ανάγκη για κοινή δράση απέναντι στην ταξική προδοσία της ΓΣΕΕ απαντά με συκοφαντίες, επιθετικές ανακοινώσεις και ψέματα. Λοιδόρησε και επιτέθηκε σε όσους πραγματοποίησαν την διακλαδική απεργία από τα κάτω την 1η Νοέμβρη, την ώρα που συμμετέχει σε αναλογικά προεδρεία μαζί με τον υποταγμένο συνδικαλισμό. Συντάσσεται με ιδιότυπες «κοινωνικές συμμαχίες» με τους παπάδες και τους ξενοδόχους όπως στην Σάμο που αφήνουν χώρο να αναπτύσσονται οι ρατσιστικές και αντιπροσφυγικές τάσεις.

Ενισχύουμε το ρεύμα του ανεξάρτητου ταξικού συνδικαλισμού

Για την ταξική ανασυγκρότηση, για συνδικάτα και αγώνες στα χέρια των εργαζόμενων

Απέναντι στην κρίση και τον εκφυλισμό του συνδικαλιστικού κινήματος, προτάσσουμε ως επείγουσα προτεραιότητα την ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος των εργαζομένων. Με συνδικάτα με πλήρη ανεξαρτησία, πολιτική και οικονομική αυτοτέλεια από το κεφάλαιο, τους πολιτικούς του εκπροσώπους, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το κράτος. Με την οργάνωση όλων των ασυνδικάλιστων εργαζόμενων, ειδικά των νέων της ελαστικής εργασίας και του σύγχρονου εργασιακού σκλαβοπάζαρου, των εκατομμύριων άνεργων, των μεταναστών. Με την συνδικαλιστική ενοποίηση των εργαζόμενων, με κατάργηση των οργανωτικών διαχωρισμών ιδιωτικού και δημόσιου τομέα.

Σήμερα οι αγώνες μας για να είναι νικηφόροι δεν μπορούν να «εκπροσωπηθούν» και να οργανωθούν από τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Για αυτό, χρειάζονται αποφασιστικά βήματα για να υπάρξει ένα κέντρο αγώνα, ώστε σε επίπεδο συνδικάτων, σωματείων, επιτρόπων αγώνα και συνολικά στο εργατικό κίνημα, να μπορεί να οργανώνει τους αγώνες, να συντονίζει τις μάχες. Κόντρα στην ανάθεση, με τις αποφάσεις στους εργαζόμενους για να μπορούν να αναπτυχθούν αγώνες, απεργίες και άλλες δυναμικές μορφές, με χαρακτηριστικά κλιμάκωσης και σύγκρουσης. Με ρήξη και σύγκρουση με το κεφάλαιο και το πολιτικό του προσωπικό, την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα μνημονιακά κόμματα. Μαχητικά ενάντια στους νεοναζί που καλλιεργούν το μίσος ενάντια στους φτωχούς και στους μετανάστες ενώ στηρίζουν τα ξένα και ντόπια αφεντικά. Με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες μας και όχι τα όρια που βάζουν τα παπαγαλάκια του συστήματος.

Η διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη ήταν μια πρώτη και αναγκαία τομή για έναν άλλο δρόμο. Απέδειξε ότι η απεργία μπορεί να βρει το πραγματικό της νόημα όταν περνάει στα χέρια των εργαζόμενων. Όταν προετοιμάζεται με λογική κλιμάκωσης και δίνεται με όρους πραγματικής μάχης για κατακτήσεις σε βάρος των εργοδοτών και του μνημονιακού πλαισίου κυβέρνησης και ΕΕ. Μαζί με την απεργία της 12ης Γενάρη 2018 απέδειξε ότι «μπορούμε και χωρίς τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ». Μικρά αλλά ελπιδοφόρα στιγμιότυπα της ταξικής πάλης αποτελούν τα απεργιακά μπλόκα σε εμπορικές αλυσίδες και πολυκαταστήματα για την κυριακάτικη αργία, ο σημαντικός αγώνας των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, με συντονισμό, κατάληψη και πολύμορφες δράσεις, οι παρεμβάσεις ενάντια σε ατυχήματα-δολοφονίες, απολύσεις, ξυλοδαρμούς και απειλές εργοδοτών σε δύσκολους χώρους του ιδιωτικού τομέα. Οι προσπάθειες αυτές πρέπει να ενισχυθούν και να πολλαπλασιαστούν και με νέες μορφές συσπείρωσης των εργαζομένων. Η κοινή δράση όσων δυνάμεων και αγωνιστών θέλουν να βαδίσουν σε μια διαφορετική κατεύθυνση, με αυτοτέλεια από τον υποταγμένο συνδικαλισμό, μπορεί να δώσει σημαντική ώθηση στην εργατική πάλη.

Να επιστραφούν όλοι οι κλεμμένοι μισθοί και δικαιώματα κόντρα σε κυβέρνηση- ΕΕ -εργοδοσία

• Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς και υπογραφή αξιοπρεπών συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Επαναφορά όλων των μισθών στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ (Εθνική Γενική, κλαδικές, επιχειρησιακές) πριν τη μνημονιακή λαίλαπα. Κατάργηση του νόμου – Βρούτση-Αχτσιόγλου που καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις αντικαθιστώντας τις με κυβερνητικές αποφάσεις. Καθολική ισχύ των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας - Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση.

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι της ελαστικής εργασίας. Να σταματήσει το σκλαβοπάζαρο των προγραμμάτων απασχόλησης. Μείωση των ωρών εργασίας, 35ωρο- 5ήμερο- 7ωρο. Επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας.

• Επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους ίσο με το βασικό μισθό, για όλο το διάστημα της ανεργίας. Πλήρης πρόσβαση των ανέργων στην υγεία, τις συγκοινωνίες, και σε όλες τις κοινωφελείς υπηρεσίες. Διαγραφή των χρεών τους, προς τις τράπεζες, τα ταμεία και το κράτος. Ο χρόνος ανεργίας να μετρά στα συντάξιμα χρόνια.

• Κατάργηση του ν. Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ. Σύνταξη στα 60 για τους άνδρες, στα 55 για τις γυναίκες, ή με 30 χρόνια δουλειάς, χωρίς όριο ηλικίας. Αποκλειστικά δημόσια, καθολική και υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση. Δημόσια, δωρεάν, ποιοτική περίθαλψη. Καταβολή των οφειλών του κράτους και της εργοδοσίας στα ταμεία. Ριζικές αυξήσεις στις συντάξεις, άρση όλων των περικοπών.

• Κατάργηση του Υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων. Κρατικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, χωρίς αποζημίωση -και εκείνων που εγκατέλειψαν οι ιδιοκτήτες τους- και λειτουργία τους με εργατικό-λαϊκό έλεγχο.

• Αγώνας για το δικαίωμα στη στέγαση, ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις λαϊκής κατοικίας. Κατάργηση όλων των χαρατσιών, δραστική μείωση της φορολογίας των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Να μην εφαρμοστεί η ήδη ψηφισμένη νέα μείωση του αφορολόγητου από 1.1. 2020. Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου στο 45%. Έκτακτος φόρος στους εφοπλιστές. Να δημευτεί η εκκλησιαστική περιουσία.

• Δημοκρατία και ελεύθερος συνδικαλισμός στους χώρους δουλειάς, ενάντια στον εργοδοτικό δεσποτισμό και την απόλυτη εξουσία του κεφαλαίου. Κατάργηση της απεργιοκτόνας διάταξης του 50%+1.

• Αγωνιζόμαστε ενάντια στη γυναικεία καταπίεση και εκμετάλλευση, στη δουλειά και στο σπίτι, ενάντια στον υπαρκτό σεξισμό. Για να τσακιστούν τα στερεότυπα και οι διακρίσεις με βάση το φύλο, αλλά και το σεξουαλικό προσανατολισμό, τη φυλή ή το χρώμα.

• Απαιτούμε την απόλυτη καταδίκη των φασιστών- δολοφόνων της Χρυσής Αυγής από τη δίκη που προκλητικά καθυστερεί. Είμαστε μπροστά, αποφασιστικά μπλοκάρουμε κάθε προσπάθεια να σηκώσουν κεφάλι οι φασίστες!

• Ίσα δικαιώματα στους πρόσφυγες και στους μετανάστες σε παιδεία, υγεία, εργασία. Ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά. Κατάργηση των Hot Spots και ένταξη των προσφύγων στον κοινωνικό ιστό των πόλεων. Ελεύθερη μετακίνηση των προσφύγων στο εσωτερικό της χώρας και στην ΕΕ. Να καταργηθεί η ρατσιστική συμφωνία Ελλάδας-Τουρκίας-ΕΕ.

• Συντασσόμαστε με το λαϊκό αντιπολεμικό κίνημα, ενάντια στην πρόσδεση της Ελλάδας στις ορέξεις του ΝΑΤΟ και των Αμερικάνων. Λέμε όχι στην νατοϊκή «συμφωνία των Πρεσπών». Διεθνιστική αλληλεγγύη με όλους τους λαούς. Έξω η FRONTEX και το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο.

Όταν ο κόσμος τους είναι η εκμετάλλευσή μας, ο δικός μας κόσμος είναι η ανατροπή τους!
 

Οι διεκδικήσεις μας, τα αιτήματα και οι αγώνες μας δεν χωρούν στο μονόδρομο των μνημονίων, του χρέους, της ανταγωνιστικότητας. Για αυτό παλεύουμε για την κατάργηση όλων των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, για την απελευθέρωση από το διαρκές Ευρωμνημόνιο. Σε ρήξη με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Τέρμα στα ματωμένα πλεονάσματα για την εξυπηρέτηση του ληστρικού χρέους που εξοβελίζουν τις κοινωνικές δαπάνες και ξεπουλάν την δημόσια περιουσία και τα κοινά αγαθά. Διαγραφή του χρέους, ρήξη και έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ. Στο δρόμο για μια κοινωνία με τους εργαζόμενους στο τιμόνι, χωρίς φτώχεια, εκμετάλλευση, πολέμους και βαρβαρότητα. Για τη φιλία και αλληλεγγύη των λαών, κόντρα σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και κάθε λογής πραξικοπήματα. Για την προστασία των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος, που η ληστρική «εκμετάλλευση» από το κεφάλαιο έχει οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού, υπονομεύοντας το μέλλον της ανθρωπότητας και της ζωής στον πλανήτη.Αγωνιστική Ταξική Ενότητα
Μάρτης 2019