ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΕΝΟΒΑ ΣΤΗΝ ΙΝΤΡΑΚΟΜ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΣΤΟ Δ.Σ. ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ 17/12.
Συνάδελφοι, η παρακάτω πρόταση έχει την έννοια της έκκλησης για κοινή δράση, μια που είναι αναγκαίο να προχωρήσουμε όσο είναι δυνατόν ενωμένοι, ιδιαίτερα στις δύσκολες συνθήκες και κινδύνους που αντιμετωπίζουμε οι εργαζόμενοι συνολικά.
Με βάση το ψήφισμα στην απεργιακή συγκέντρωση στις 26/11 στην Παιανία (συγκρότημα Β), οι παρούσες παρατάξεις στο ΔΣ (ΑΚΕ, ΑΕΕ, ΓΕΝΟΒΑ), δεσμεύτηκαν να συμμετάσχει το σωματείο μας στις απεργιακές κινητοποιήσεις στις 17 Δεκέμβρη, που ξεκινούν από α’βάθμια σωματεία αλλά κι ομοσπονδίες, για την απόκρουση των αντεργατικών, αντιασφαλιστικών μεθοδεύσεων και με αφορμή την ψήφιση του προϋπολογισμού. Δεσμεύτηκαν ταυτόχρονα να ζητήσει το Δ.Σ. κι από ΠΟΕΜ – ΕΚΑ – ΓΣΕΕ να κηρύξουν γενική απεργία για τη μέρα αυτή.
Στη συνεδρίαση του ΔΣ στις 1/12 η ΑΚΕ επιβεβαίωσε τη δέσμευση ότι ακόμα κι αν δεν αποφασίσει ΓΣΕΕ – ΠΟΕΜαπεργία, θα πρέπει να προχωρήσει το σωματείο σε συμμετοχή στις κινητοποιήσεις με στάση εργασίας και μεταφορά των εργαζόμενων με πούλμαν στις συγκεντρώσεις. Αυτή τη στάση από την αρχή στήριξε κι η ΓΕΝΟΒΑ, ενώ η ΑΕΕ προσανατολίστηκε στη συμμετοχή στις 17/12μέσα από την 24ωρη απεργία που κήρυξε το ΣΕΤΗΠ.
Στη δέσμευση να συμμετέχουμε με δική μας αγωνιστική κινητοποίηση στις 17/12 πρέπει να μείνουν όλοι συνεπείς, ιδιαίτερα όταν τελείως πρόσφατα κινητοποιούμασταν για απεργία, στάση εργασίας κλπ. με αιτήματα που εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο διεκδικήσεων για τις κινητοποιήσεις στις 17/12, μόνο που η κατάσταση χειροτερεύει καθημερινά και δεν δικαιολογείται αδράνεια ή υπεκφυγές.
Με βάση και τις κινητοποιήσεις, με όποια μορφή (24ωρη απεργία ή στάση εργασίας για τις 17/12) έχουν αποφασιστεί από μια σειρά α’βάθμιων σωματείων (τοπικοί σύλλογοι Δασκάλων και Δήμων, ΕΥΝΙΘ κ.ά.) αλλά και ομοσπονδίες (π.χ .ΟΛΜΕ, ΟΕΝΓΕ κ.ά.) καθώς καισυγγενικά κλαδικά σωματεία (όπως το ΣΕΤΗΠ, το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών-Σ.Μ.Τ., που καλύπτουν συνδικαλιστικά τη συμμετοχή των μελών τους και στο χώρο μας στις κινητοποιήσεις), επιβάλλεται το Δ.Σ. να πάρει απόφαση για συμμετοχή του σωματείου μας στις κινητοποιήσεις, με στάση εργασίας. Η απόφαση αυτή πρέπει να κοινοποιηθεί και σε ΠΟΕΜ, ΓΣΕΕ, ΕΚΑ ζητώντας να κηρύξουν απεργία για τη μέρα αυτή, πράγμα πουμέχρι τώρα αρνούνται, επιδεικνύοντας αδράνεια μπροστά στην επιχείρηση τρομοκράτησης των εργαζόμενων που είναι σε εξέλιξη αυτό τον καιρό.
Η πρόταση της Γένοβα και στη συνεδρίαση του Δ.Σ. στις 10/12 παρέμεινε η συμμετοχή του σωματείου μας στις κινητοποιήσεις στις 17/12 με κήρυξη στάσης εργασίας , αλλά απορρίφτηκε από τις παρούσες παρατάξεις (ΑΚΕ,ΑΕΕ). Η ΑΚΕ απέρριψε κάθε κινητοποίηση με δικαιολογία τη στάση της ΓΣΕΕ, υπαναχωρώντας από την προηγούμενη δέσμευσή της. Η πρόταση της ΑΕΕνα μην αποφασίσει το Δ.Σ. του σωματείουδική μας κινητοποίηση (η οποία με απόφαση Δ.Σ. μπορεί να είναι μόνο στάση), αλλά να περιοριστεί απλά σεπρόσκληση προς τους εργαζόμενους να συνταχθούν πίσω από την απόφαση του ΣΕΤΗΠ για 24ωρη απεργία, ουσιαστικά οδηγεί σε παροπλισμό και περιθωριοποίηση του σωματείου μας σε μια κρίσιμη καμπή για το εργατικό κίνημα.
Καλούμε τις υπόλοιπες παρατάξεις να στηρίξουν την πρόταση για στάση εργασίας του σωματείου μας στις 17/12, υλοποιώντας το ψήφισμα στις 26/11 που εξουσιοδοτούσε το Δ.Σ. να προχωρήσει σε αγωνιστική κινητοποίηση αυτή τη μέρα. Μόνο μιατέτοια απόφαση κατοχυρώνει την ουσιαστική συμμετοχή των συναδέλφων μας στις συγκεκριμένεςκινητοποιήσεις και στηρίζει στην πράξη και όλες τις υπάρχουσες αποφάσεις των άλλων σωματείων για τις 17/12.
Στη σημερινή συγκυρία της οικονομικής κρίσης, οι απεργιακές κινητοποιήσεις που προγραμματίζονται είναι αναγκαίες, προκειμένου να χτιστεί ένα ισχυρό μέτωποαντίστασης στην καλπάζουσα πρωτοφανή ανεργία, στις απολύσεις, στις αντεργατικές μεθοδεύσεις στα εργασιακά, ασφαλιστικά, αμοιβές, ιδιωτικοποιήσεις, βάζονταςφραγμό και στο κύμα καταστολής που έχει εξαπολυθεί ενάντια στη νεολαία που αγωνίζεται.
Να αντιδράσουμε στις πιέσεις κι εκβιασμούς που ασκούνται στη χώρα μας με στόχο τους εργαζόμενους, από την Ε.Ε, τους διάφορους καλοθελητές-συμβούλους, καθώς και τους διεθνείς κερδοσκόπους. Όλοι αυτοί συμπλέουν με τα ντόπια επιχειρηματικά και τραπεζικά συμφέροντα και πιέζουν τους εργαζόμενους με πρωτοφανή τρόπο. Οι εργαζόμενοι πρέπει να στείλουν το μήνυμα στην κυβέρνηση και στους εργοδότες ότι θα προασπίσουν αποφασιστικά τα δίκια τους και δεν θα πληρώσουν για την κρίση που δεν ευθύνονται. Η αδράνεια, η περιχαράκωση κι η έλλειψη κοινής δράσης είναι παγίδα που δεν πρέπει να πέσουν οι εργαζόμενοι στις σημερινές επικίνδυνες συνθήκες. Ο αγώνας και το χτίσιμο της ενότητας από τα κάτω είναι η μόνη διέξοδος με προοπτική για τους εργαζόμενους.
Την Κυριακή 6 Δεκέμβρη συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από εντεταλμένα όργανα της "τάξης". Το Δεκέμβρη που ακολούθησε ζήσαμε τη μαζική και μαχητική εξέγερση της νεολαίας (μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες) στην Αθήνα και σ' όλη την Ελλάδα ενάντια σ΄ένα σύστημα που προτιμά να δολοφονεί, να τρομοκρατεί και να εξαθλιώνει τους νέους από το να εξασφαλίζει το δικαίωμα στην ουσιαστική δωρεάν εκπαίδευση, στη δουλειά, στην ασφάλιση, στην κοινωνική μέριμνα, στον πολιτισμό.
Οι μεγάλες διαδηλώσεις πέρσι έφεραν μαζί στους δρόμους, δίπλα στους νέους, κι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους κι άλλους πολίτες για συμπαράσταση αλλά και διεκδίκηση ενός καλύτερου αύριου για όλους και μάλιστα στην αρχή μιας πρωτοφανούς μεταπολεμικά κρίσης που οι καπιταλιστές ήδη είχαν ξεκινήσει συστηματικά να τη φορτώνουν στους εργαζόμενους με απολύσεις, μειώσεις μισθών, ελαστικές κι επισφαλείς μορφές εργασίας κλπ. Θυμίζουμε το μεγαλειώδες συλλαλητήριο - πορεία στη γενική απεργία των εργαζόμενων στις 10 Δεκέμβρη '08 που προχώρησε αγωνιστικά τιμώντας και τη μνήμη του Αλέξη παρά την παλινωδία ΓΣΕΕ κι ΑΔΕΔΥ την τελευταία στιγμή να επιχειρήσουν να το μετατρέψουν σε απλή σύναξη στο Σύνταγμα.
Εκδηλώσεις συμπαράστασης στην εξέγερση και διαμαρτυρίας για το φόνο υπήρξαν σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και σ' άλλες ηπείρους, προκάλεσε δε τεράστια δημοσιότητα. Ο ελληνικός Δεκέμβρης έγινε σύμβολο για όλους τους νέους κι εργαζόμενους στον κόσμο που αγωνίζονται για ένα καλύτερο συλλογικό αύριο αλλά και φόβητρο για τις διάφορες ηγεσίες πολιτικές κι οικονομικές που συνειδητοποίησαν αναπάντεχα οτι η κοινωνία κι ιδιαίτερα οι νέοι έχουν μεγάλες αντιστάσεις κι αγωνίζονται με σθένος κι αυταπάρνηση όταν τους στερούν την ελπίδα για το αύριο και τους αντιμετωπίζουν με την τυφλή βία.
Σαν έμμεσο αποτέλεσμα της εξέγερσης ήρθε κι η κατάρρευση της κυβέρνησης Καραμανλή που ταυτίστηκε στα μάτια της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού με τη βία, την καταστολή, τα σκάνδαλα, τη συγκάλυψη των ενόχων, τη διάλυση του ασφαλιστικού, της υγείας και της παιδείας, την ανεργία, ιδιαίτερα στους νέους, τη χρεοκοπία του δημόσιου και τον εκτροχιασμό της οικονομίας - τη στιγμή που οι λίγοι θησαύριζαν.
Μια σειρά αγώνες και κινηματικές δράσεις που συνεχίζονται και δυναμώνουν αποτελούν τη συνέχεια του Δεκέμβρη σ' όλα τα κοινωνικά πεδία:
στα εκπαιδευτικά ενάντια στη φαλκίδευση της δωρεάν παιδείας με την απόπειρα να νομιμοποιηθούν ιδιωτικές επιχειρήσεις στο χώρο και της 3βάθμιας.
ενάντια στη βία, αστυνομική, τραμπούκικη, εργοδοτική: το ίδιο πολυκέφαλο τέρας που σκότωσε τον Αλέξη, βιτριόλισε και σχεδόν σκότωσε τη μετανάστρια συνδικαλίστρια Κ. Κούνεβα, τον μετανάστη Μ. Καμράν μετά από βασανισμό στο αστυνομικό τμήμα Νίκαιας κ. ά. , συνήθως χωρίς να τιμωρούνται οι ένοχοι.
εργασιακά όπου η κρίση βάθυνε κι έφερε εκατοντάδες χιλιάδες επιπλέον εργαζόμενους στην απόγνωση της απόλυσης, ανεργίας, ανασφάλειας, πρόσφατα με τη νέα κυβέρνηση την προσθήκη των συμβασιούχων και stage στις στρατιές των ανέργων.
ενάντια στη λαίλαπα των ιδιωτικοποιήσεων - ξεπουλημάτων της δημόσιας περιουσίας στα λιμάνια, Ολυμπιακή, ναυπηγεία, ενέργεια κλπ.
αντιπολεμικά, ενάντια στην σιωνιστική επιδρομή στη Γάζα, στη συνέχιση της κατοχής του Ιράκ και στην επέκταση του πολέμου στο Αφγανιστάν - Πακιστάν, στην πολιτική κανονιοφόρου στη Σομαλία κι αλλού αλλά και στη σύμπραξη των ελληνικών κυβερνήσεων σ' όλα αυτά τα μέτωπα.
ενάντια στο ρατσισμό και τη φασίζουσα απειλή που εκδηλώθηκε απέναντι στους μετανάστες και πρόσφυγες με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις επιχειρήσεις σκούπα, τις φασιστικές επιθέσεις στον Αγ. Παντελεήμονα και Ν. Κόσμο, την καταδίωξη και πνιξίματα προσφύγων στο Αιγαίο κλπ.
ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος και την επιταχυνόμενη κλιματική αλλαγή που το κυνήγι του κέρδους προσθέτει στα άλλα "τρόπαια" που "κατακτά" διαρκώς τον τελευταίο καιρό, μαζί και για την προστασία του δάσους που τα τελευταία χρόνια πέφτει θύμα σ' όλη την Ελλάδα από συστηματικούς εμπρηστές - καταπατητές - "αξιοποιητές"- τσιμέντο να γίνει - του φυσικού πλούτου ενώ το δημόσιο παρακολουθεί ανήμπορο ή και συνένοχο.
Δόθηκαν από πέρσι πολλές μάχες, άλλες κερδήθηκαν κι άλλες όχι ακόμη, ο δρόμος όμως του Δεκέμβρη κι ο εφιάλτης της δολοφονίας του Αλέξη μας δείχνουν ότι η μόνη εναλλακτική λύση είναι αγώνας συντονισμένος και με προοπτική σ' όλα αυτά τα μέτωπα, οι εργαζόμενοι μαζί με τη νεολαία, να δώσουμε μαζί κατεύθυνση και προοπτική σ' αυτό το κίνημα, για να αλλάξουμε τον κόσμο και να μπορέσουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι εμείς και τα παιδιά μας, αποτρέποντας την καταστροφή που μας οδηγούν.
Όλοι στο συλλαλητήριο στις 6 Δεκέμβρη στα Προπύλαια στις 13:30 όπου η Πρωτοβουλία Γένοβα στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ θάναι παρούσα με το πανώ της με κεντρικό σύνθημα:
ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ - ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ –
H Πρωτοβουλία Γένοβα στην Ιντρακόμ χαιρετίζει όλους τους συναδέλφους, που από την επομένη της απάντησης της διοίκησης η οποία απέρριψε όλα τα αιτήματά μας για το 2009, μέχρι τη Γενική Συνέλευση στις 19/11 και τη στάση εργασίας στις 26/11, από κοινού παλέψαμε για να οργανώσουμε τη συλλογική μας δράση για να διεκδικήσουμε τα αιτήματά μας, κύρια για ουσιαστικές αυξήσεις και διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Δεν καταφέραμε να πάρουμε απόφαση να κλιμακώσουμε τις κινητοποιήσεις μας με απεργίες, αλλά η συμμετοχή πάρα πολλών συναδέλφων στις μαζικές διαδικασίες του σωματείου (συγκεντρώσεις σε Α, Γ, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, προσέλευση 350 συναδέλφων στο ξεκίνημα της Γ.Σ. στις 19/11, περιοδείες και συζητήσεις, στάση στις 26/11 με πλούσια συζήτηση στην Παιανία και μεγάλη συμμετοχή στη Πάτρα) δείχνουν τη δυναμική που υπάρχει στο χώρο μας.
Πάρα πολλοί συνάδελφοι, διατηρώντας την αγωνία για την πορεία της εταιρείας μέσα στην κρίση, συζητούσαν πολύ σοβαρά την επιλογή να ακολουθήσουν τη μοναδική κατά τη γνώμη μας διέξοδο που υπάρχει σ’ αυτές τις συνθήκες: ενωτικά και αγωνιστικά να απαντήσουμε ότι αυτοί που έχουν το πάνω χέρι στην εταιρεία, αυτοί που έχουν την ευθύνη, αλλά και τη δυνατότητα, αφού όχι μόνο στο παρελθόν αλλά και τώρα συνεχίζουν να κερδίζουν από σημαντικά κομμάτια της ΗΟLDINGS, αυτοί να χρεωθούν την κρίση και για τα κομμάτια που δεν είναι κερδοφόρα. Η πρόταση για 2 24ωρες απεργίες που εμείς αρχικά προτείναμε και υιοθετήθηκε από το Δ.Σ., άνοιγε τη δυνατότητα να αντιστρέψουμε τους όρους και να γυρίσουμε την πίεση πίσω στους μετόχους. Να δοκιμαστεί η δικιά τους αντοχή εν μέσω επαναλαμβανόμενων 24ωρων απεργιών, προπαρασκευή και πραγματοποίηση νέων Γ.Σ. στην κατεύθυνση της παραπέρα κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων. Χρειάζεται μια ξεκάθαρη απάντηση στο ερώτημα γιατί σ’ αυτή την προσπάθεια κάναμε μόνο το μισό βήμα.
Εμείς σαν Γένοβαπασχίσαμε συνεχώς και αταλάντευτα να σπρώξουμε στην κατεύθυνση της πραγματοποίησης των 2 24ωρων απεργιών σαν πρώτη δυναμική αντίδραση, κινητοποιώντας όσο μπορούμε περισσότερους συναδέλφους μέσα από περιοδείες, ανακοινώσεις, ξεκάθαρα επιχειρήματα σε συζητήσεις αλλά και στις δημόσιες συγκεντρώσεις του Δ.Σ. Δυστυχώς οι υπόλοιπες παρατάξεις (ΑΚΕ-ΑΕΕ) δεν ακολούθησαν σθεναρά αυτή τη γραμμή και στις κρίσιμες καμπές αυτής της μάχης αυτό βάρυνε αρνητικά και τελικά μπλόκαρε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμεΓ.Σ. και να πάρουμε αγωνιστικές αποφάσεις.
Η τακτική της ΑΚΕ χαρακτηρίστηκε αυτή τη φορά όχι από την ανοιχτή άρνηση, αλλά από την απροθυμία να πάρει πρωτοβουλίες που να σπρώχνουν προς τις απεργίες, ιδιαίτερα στην πορεία προς τη Γ.Σ. Αρνήθηκε να κάνουμε περιοδείες στους χώρους σαν Δ.Σ., στις περισσότερες δημόσιες συγκεντρώσεις από τη μια υιοθετούσε την πρόταση για 2 24ωρες, αλλά την ίδια στιγμή συντηρούσε μια ηττοπαθή στάση είτεαμφισβητώντας τη δυνατότητα να γίνει Γ.Σ. ή να προκηρυχθεί απεργία ή να έχει επιτυχία η απεργία στη συμμετοχή των εργαζόμενων ή στην απόκριση της διοίκησης. Ακόμη αμφισβητούσαν την επιτυχία της περσινής απεργίας, ανάγοντας σε πρωτεύον θέμα τον εκβιασμό αρκετών συναδέλφων από τη διοίκηση να υπογράψουν άδειες εκ των υστέρων και υποτιμώντας το γεγονός ότι τη μέρα αυτή δεν λειτούργησαν οι εταιρίες του ομίλου και πάνω από 60% έδωσαν το μεροκάματό τους γι’ αυτό.
Η τακτική της ΑΕΕ χαρακτηρίστηκε από μίασυνεχή ταλάντευση σε σχέση με την υιοθέτηση της πρότασης του Δ.Σ για τις 2 24ωρες απεργίες για τη διεκδίκηση των αιτημάτων που η Γ.Σ. του Ιούλη είχε αποφασίσει. Δεν έβαλε άλλη πρόταση, αλλά δεν πρόβαλε ούτε την πρόταση του Δ.Σ (π.χ. και στις 2 ανακοινώσεις της πριν τη Γ.Σ. στις 19/11 δεν υπάρχουν οι 2 24ωρες απεργίες). Διαρκώς κινούνταν αποστασιοποιούμενη από τα αιτήματα που ψήφισε η Γ.Σ. του Ιούλη επαναφέροντας στην ατζέντα τα αιτήματα του ΠΑΜΕ-ΣΕΤΗΠ. Μιλούσε για κινητοποιήσεις γενικά και αμφισβητούσε στις δημόσιες συγκεντρώσεις αν αξίζει να γίνουν απεργιακές κινητοποιήσεις με «χλιαρά» αιτήματα όπως θεωρούσε αυτά της Γ.Σ. του Ιούλη, λες και η κάθετη άρνηση της διοίκησης δεν υπογράμμιζε ότι ο αγώνας μαςείναι ταξικός. Αυτή η στάση δε βοηθούσε στησυσπείρωσητων συναδέλφων προκειμένου να φτάσουμε σε συγκροτημένη λήψη απόφασης και αγωνιστική δράση για τις διεκδικήσεις μας. Συνολικά η τακτική της ΑΕΕ με την αδιαπραγμάτευτη “σκληρή” γραμμή της, κρύβει μια ηττοπάθεια, ότι ο κόσμος εδώ και τώρα δεν τραβάει, ότι τίποτα δεν αλλάζει. Η ΑΕΕ είναι βέβαια συνεπής στη γραμμή που αρνήθηκε να σχηματίσει αγωνιστικό-αριστερό προεδρείο με τη ΓΕΝΟΒΑ μετά τις εκλογές στις 7 Μάη, που αφαίρεσαν την απόλυτη πλειοψηφία από την ΑΚΕ.
Αυτή η αρνητική, όπως εξελίχτηκε στην πράξη, στάση της ΑΚΕ και η έλλειψη εμπιστοσύνης της ΑΕΕ στη δυναμική των εργαζόμενων, οδήγησε και τις δύο παρατάξεις να μην υποστηρίζουν σθεναρά την πρόταση για απεργίες κατά την προπαρασκευή της Γ.Σ. και στο πιο κρίσιμο σημείο, στο ξεκίνημα της Γ.Σ. στις 19/11, να συμπράξουν βάζοντας μπροστά το καταστατικό για να διαλύσουν τη Γ.Σ. που είχε ήδη περίπου 350 άτομα και ερχόντουσαν περισσότεροι. Εκτιμάμε ότι αν ξεκινούσε η Γ.Σ., θα έφτανε στην κάλπη με πολύ περισσότερους από τους 415 που ήταν απαραίτητο να συμμετάσχουν στη ψηφοφορία. Έτσι κι’ αλλιώς το αποτέλεσμαθα επικυρωνόταν στην κάλπη και θα έκλεινε με αδιαμφισβήτητο τρόπο και τις ενστάσεις για την απαρτία. Αυτή είναι η μόνη δημοκρατική πρακτική γιατί οδηγεί τη Γ.Σ.να πάρει την ευθύνη για απόφαση που σε κάθε περίπτωση επικυρώνεται από την κάλπη. Αυτή την τακτική ακολουθήσαμε και στις παλιότερες Γ.Σ. (π.χ. 2 φορές πέρσι, για τα λεωφορεία που τελικά δεν πήρε καθόλου απόφαση και για τις απολύσεις που τελικά πήρε απόφαση θετική για απεργία στις 20/11/08).
Στη Γ.Σ. στις 19/11 είχαμε τη μεγάλη ευκαιρία να προχωρήσουμε σθεναρά και αγωνιστικά για τη διεκδίκηση των αιτημάτων μας, αλλά οι άλλες παρατάξεις έμειναν πίσω την πιο κρίσιμη στιγμή, με αποτέλεσμα η ευκαιρία να χαθεί παρά τη δική μας σθεναρή αντίδραση.
Στα Δ.Σ. που ακολούθησαν, η ΓΕΝΟΒΑ πάλεψε σθεναρά για να μπορέσει να γίνει επαναληπτική Γ.Σ. σε χρόνο ωραρίου, ζητώντας το από τη διοίκηση, μια που ακυρώθηκε η ΓΣ στις 19/11 και δεν χρησιμοποιήθηκε ο χρόνος που είχε διατεθεί. Υπήρξε κάθετη άρνηση από ΑΚΕ και ΑΕΕ, που επέμειναν να γίνει στάση εργασίας κατά τη διάρκεια της οποίας θα συγκληθεί Γ.Σ., χωρίς να εξαντληθούν πρώτα τα περιθώρια απέναντι στη διοίκηση να πάμε σε Γ.Σ. χωρίς στάση, αγνοώντας τοκλίμα ηττοπάθειας που είχε καλλιεργηθεί στους συναδέλφους με τη διάλυση της Γ.Σ. στις 19/11 και αποδείχτηκε τελικά αξεπέραστο εμπόδιο για να γίνει επιτυχημένη στάση και νέα ΓΣ. Παρόλα αυτά, εμείς στηρίξαμε τη στάση στις 26/11 και παλέψαμε σθεναρά για την επιτυχία της, τονίζοντας ότι η δικαιολογημένη αγανάκτηση των συναδέλφων με την τροπή που είχαν πάρειτα πράγματα δεν πρέπει να μας παγιδεύσει να παίξουμε τελικά το παιχνίδι της εργοδοσίας. Ησυμμετοχή των 150 περίπου συναδέλφων στη στάση στην Παιανία ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια και η διάθεση όλων να γίνει συζήτηση η οποία κράτησε πάνω απόδύο ώρες και στην οποία συμμετείχαν συνάδελφοι από όλες τις εταιρείες, αλλά και η αυξημένη συμμετοχή κύρια στην Πάτρα όπου περίπου 70 συνάδελφοι έκαναν στάση, επιβεβαιώνειτη δυναμική που υπάρχει στο χώρο μας.
Για τη συνέχεια:
Για το 2009 οι αυξήσεις χάθηκαν, αλλά μπορούμε να πιάσουμε το νήμα των διεκδικήσεών μαςπολύ γρήγορα, στο πρώτο τρίμηνο του 2010, διατηρώντας τα αιτήματά μας και παρακολουθώντας ενεργά τις εξελίξεις στις συλλογικές διαπραγματεύσειςγια το 2010 που ξεκινάνε αυτή την περίοδο.
Άμεσα και σε πρώτο πλάνο μπαίνει για όλους μας το μέτωπο των απολύσεων. Σε καμία περίπτωση δε θα δεχτούμε ούτε μία απόλυση. Ακόμα και τα νέα οργανογράμματα όπως στην Telecom, που μαζεύουν τη βεντάλια λόγω κρίσης και αλλάζουν τη δομή προς την κατεύθυνση των καθετοποιημένων σε προϊόντα Γ. Διευθύνσεων, μπορεί να οδηγήσουν και σε απόπειρες περικοπών προσωπικού.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους με την ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή τους στις συλλογικές διαδικασίες του σωματείου και την ακόμα μεγαλύτερη συσπείρωσή τους γύρω από τη Γένοβα, να βάλουμε φραγμό όλοι ενωτικά, έχουμε τη δύναμη, αν επιχειρηθεί να γίνουν πράξη πολιτικές μείωσης προσωπικού. Σύντομα να πιάσουμε και το νήμα για τις αυξήσεις που έχουν μείνει για τρίτη χρονιά πίσω, ξεπερνώντας συλλογικά τα φρένα που ανέκοψαν προσωρινά τη δυναμική μας.
Ένα πρώτο αγωνιστικό βήμα που μπορούμε να οργανώσουμε υπογραμμίζοντας ότι δεν παραιτούμαστε από τα αιτήματά μας, αλλάσυνδεόμαστε με τους υπόλοιπους εργαζόμενους και βάζουμε μπροστά και τα γενικότερα εργασιακά, ασφαλιστικά μας δικαιώματα, είναι η συμμετοχή μας στις εργατικές κινητοποιήσεις στις 17 Δεκέμβρη. Έχει βγει το ψήφισμα της απεργιακής συγκέντρωσης στην Παιανία που βάζει τις 17/12 σαν επόμενο βήμα, αλλά και στη συνεδρίαση του Δ.Σ. στις 1/12 υπάρχει δέσμευση ότι είτε με απεργία από τα δευτεροβάθμια είτε με δικιά μας στάση εργασίας καιπούλμαν από το σωματείο, θα διαδηλώσουμε στην Αθήνα μαζί με όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους.
Είμαστε σε μια μεγάλη περίοδο κρίσης, όπου οι καπιταλιστές δεν μπορούν να ρυθμίσουν το σύστημά τους και συνεχώς ζητάνε τα ρέστα από τους εργαζόμενους σπέρνοντας τη βαρβαρότητα. Με κανένα τρόπο δεν πρέπει να κλειστούμε στο δικό μας μαγαζί, αλλά ακόμα περισσότερο αυτή την περίοδο πρέπει να ενωθούμε με τους άλλους εργαζόμενους. Δε θα τσιμπήσουμε σε διαιρετικές, ρατσιστικές απόψεις, ούτε θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια και θα οδηγηθούμε στην απελπισία. Ακόμα και μέσα στη μαύρη δεκαετία του ’30, οι εργαζόμενοι κατακτήσανε αγωνιστικά πληρωμένη άδεια για πρώτη φορά στην ιστορία (Γαλλία το ’36), στην Ελλάδα πρωτολειτούργησε το ΙΚΑ κ.λ.π. Έχουμε μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, την αριστερά και τα κοινωνικά κινήματα αλλά και όσους βλέπουν στα σοβαρά ότι το δίλημμα μπροστά μας είναι ο σοσιαλισμός ή η βαρβαρότητα, να δημιουργήσουμε ένα ολόκληρο κίνημα για να αποτρέψουμεκαταστροφικές εξελίξεις και να χτίσουμε μια καλύτερη προοπτική.
Σαν Γένοβα Ιντρακόμ, στις 6 Δεκέμβρη θα διαδηλώσουμε στα Προπύλαια στις 13.30, για να θυμίσουμε ότι το κίνημα του Δεκέμβρη είναι εδώ και θα παλέψουμε για να οργανωθεί και να αποχτήσει ξεκάθαρους στόχους στο πλευρό της εργατικής τάξης. Υποστηρίζουμε όλες τις κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών, των νοσοκομειακών, των εργαζόμενων σταstage, των εργαζόμενων στους δήμους, των λιμενεργατών κ.ά. που γίνονται αυτήν την περίοδο και ταυτιζόμαστε με όλους όσοι κινητοποιούνται για να σώσουν τον πλανήτη από ένα σύστημα που έχει θεό μονάχα το κέρδος, συμμετέχοντας στο συλλαλητήριο για το περιβάλλον στις 12/12 με αφορμή τη διεθνή διάσκεψη της Κοπεγχάγης για την κλιματική αλλαγή.
ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ - ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ –
Σήμερα 1 Δεκέμβρη, στις 18:30 γίνεται αντιπολεμικό συλλαλητήριο στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου ενάντια στη σύναξη των γερακιών του ΟΑΣΕ στην Αθήνα 1-2 Δεκέμβρη. Τελικά δεν θάρθει η Χίλαρυ μια κι οι ΗΠΑ ετοιμάζονται με τυμπανοκρουσίες να στείλουν 30-40 χιλιάδες νέο στρατό στο Αφγανιστάν - θα το ανακοινώσει το βράδυ ο Ομπάμα.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια δύσκολη καμπή για το σωματείο μας, στη διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων μας που ψήφισε η Γενική Συνέλευση τον Ιούλη και τα οποία απέρριψε η διοίκηση.
Μαζευτήκαμε για τη Γ. Σ. στις 19/11 – κι ήμασταν πολλοί, 350 άτομα ήδη και διαρκώς έρχονταν κι άλλοι. Εκτιμούμε ότι η απαραίτητη πλειοψηφία θα συγκεντρωνόταν πολύ γρήγορα και θα ανάδειχνε ισχυρή παρουσία στην κάλπη, όπως έγινε και πέρσι στην κάλπη της ΓΣ στις 13/11/2008 (που στήθηκε κι αποφάσισε την πρωτοφανή στα χρονικά της ΙΝΤΡΑΚΟΜ πετυχημένη απεργία της 20/11/2008), όπου τελικά προσήλθαν σχεδόν 700 συνάδελφοι, πολλοί περισσότεροι απ’ όσους ξεκίνησαν τη Γ.Σ.
Όμως με επιμονή και σύμπνοια οι παρατάξεις ΑΚΕ και ΑΕΕ δεν άφησαν να προχωρήσει η ΓΣ μπροστά σ’ όλον αυτό το συγκεντρωμένο ήδη κόσμο, παρόλο που πασχίσαμε σθεναρά σαν Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ να ξεκινήσει η ΓΣ και να μπει κάλπη, για να εκφρασθούν δημοκρατικά και με την απαιτούμενη πλειοψηφία τα μέλη για το πώς να διεκδικηθούν τα αιτήματα. Στη συνέχεια συνεδρίασε 2 φορές το Διοικητικό Συμβούλιο (ΔΣ) το απόγευμα της Πέμπτης 19/11 και στις 23/11. Εκεί παρουσιάσαμε υπεύθυνα συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς πρέπει να προχωρήσει το σωματείο:
• Να ορίσουμε τη νέα ΓΣ και να ζητηθεί από τη διοίκηση της εταιρίας χώρος και χρόνος σε ώρα εργασίας μια και δεν έγινε τελικά η ΓΣ στις 19/11. Σε περίπτωση που δεν μας δινόταν ο χώρος και χρόνος για τη ΓΣ σε ώρα εργασίας, τότε να προχωρήσουμε σαν ΔΣ σε στάση εργασίας και ταυτόχρονη σύγκληση ΓΣ, κινητοποιώντας τον κόσμο μπροστά και σ’ αυτή τη νέα άρνηση μαζί με τα προηγούμενα αιτήματά μας. • Στη νέα ΓΣ να μην μπουν ξανά τεχνητά εμπόδια, αλλά να μπορέσει ο κόσμος να συνεδριάσει ελεύθερα και να αποφασίσει με την απαιτούμενη πλειοψηφία, η οποία θα μετρηθεί τελεσίδικα στην κάλπη, όπως άλλωστε πανηγυρικά έγινε και πέρσι με την απεργία και σ’ άλλες ανάλογες περιστάσεις στο παρελθόν. • Να επιμείνουμε στο ψηφισμένο από την προηγούμενη ΓΣ πλαίσιο αιτημάτων αλλά και στην προτεινόμενη μορφή κινητοποίησης με 2 24ωρες απεργίες ώστε να μπει για να ψηφισθεί τελικά στην κάλπη (εκτός αν η ΓΣ προκρίνει εναλλακτική μορφή κινητοποίησης).
Γενικότερα ακολουθήσαμε κι αυτή τη φορά, όπως και στη Γ.Σ. στις 19/11, με συνέπεια, τη μόνη ενωτική κι αγωνιστική συνδικαλιστική στάση, να παλέψουμε για να παραμερίσουμε όλα τα εμπόδια προκειμένου οι συνάδελφοι με κάθε διευκόλυνση να πραγματοποιήσουμε τη Γ.Σ. και μέσα από τη δύναμη που θα μας δώσει αυτή η συλλογική διαδικασία και αν αυτή είναι η απόφαση που θα βγάλει η κάλπη, να προχωρήσουμε στη συνέχεια στην πραγματοποίηση των αγωνιστικών - απεργιακών μας κινητοποιήσεων. Αυτή είναι η απλή μέθοδος για να πάρει ο κόσμος άμεσα την ευθύνη για το πώς θα διεκδικήσει τα αιτήματά του, δυναμώνοντας ταυτόχρονα με τη συλλογικότητα κι αποφασιστικότητα το σωματείο, το μοναδικό όπλο που έχουμε απέναντι στην εργοδοσία, ιδιαίτερα μέσα στην κρίση - για να μην την πληρώσουμε άδικα εμείς.
Αντί γι’ αυτό, συνεχίζοντας την ανοιχτή σύμπραξή τους οι παρατάξεις ΑΚΕ και ΑΕΕ, επέλεξαν να πάνε απευθείας σε στάση κατά τη διάρκεια της οποίας θα πραγματοποιηθεί Γ.Σ., παραγνωρίζοντας τις δυσκολίες που βάζει κάτι τέτοιο σ’ όλους τους συναδέλφους, ενώ προηγούμενα δεν εξαντλήθηκαν οι δυνατότητες για να γίνει η ΓΣ στο χρόνο του ωραρίου χωρίς στάση εργασίας. Στην αρχική τους δε τοποθέτηση, συμφώνησαν να προχωρήσουμε στη Γ.Σ., μόνο εφ’ όσον κατά τη στάση συγκεντρωθούν 415 συνάδελφοι (¼ μελών), πράγμα που τελικά τροποποιήθηκε κάτω από τη δική μας πίεση.
Μπροστά στη δύσκολη συγκυρία και παρόλο που διαφωνήσαμε έντονα με τις επιλογές που ΑΚΕ-ΑΕΕ επέβαλαν, στηρίζουμε την απόφαση του Δ.Σ. που κοινοποιήθηκε στις 23/11 όσον αφορά τη στάση εργασίας 11-3 την Πέμπτη 26/11 και ΓΣ στο συγκρότημα του Β. Καλούμε τους συναδέλφους να συμμετέχουν προκειμένου να πετύχει η στάση εργασίας και ιδίως να γίνει η ΓΣ, προκειμένου να αξιοποιήσουμε τη δυνατότητα που μας δίνεται μέσα από το επιχειρησιακό μας σωματείο να αποφασίσουμε άμεσα όλοι μας, δημοκρατικά και συγκροτημένα το ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.
Eμείς δε θα ακολουθήσουμε όσους προτιμούν να ρίχνουν τις ευθύνες στον κόσμο, αντί να παίρνουν με συνέπεια κάθε δυνατή ενωτική και αγωνιστική πρωτοβουλία εξαντλώντας κάθε δυνατότητα να εκφρασθούν οι συνάδελφοι μέσα από τη ΓΣ και την κάλπη συγκροτημένα, ελεύθερα κι αγωνιστικά.
Δεν πρέπει η δικαιολογημένη αγανάκτηση των συναδέλφων για τη διάλυση της ΓΣ στις 19/11 κι οι επόμενες επιλογές της πλειοψηφίας στο Δ.Σ. (από τις παρατάξεις ΑΚΕ-ΑΕΕ), να μας παγιδεύσει να παίξουμε τελικά παθητικά το παιχνίδι της εργοδοσίας. Πρέπει να πετύχει η στάση εργασίας στις 26/11, να ξεκινήσει η ΓΣ και να αποφασίσει ο κόσμος μαζικά στην κάλπη πώς να διεκδικήσει τα αιτήματά του. Σε κάθε περίπτωση μια απόφαση ψηφισμένη σε Γ.Σ., όποια και να είναι, στηρίζεται σε συλλογικές λειτουργίες και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα, βάζει δε πάντα σοβαρή υποθήκη αποφασιστικότητας κι ενότητας, όποτε προκύψει ανάγκη, σε γνωστές ή ακόμη και σε έκτακτες καταστάσεις να μπορεί να παρθεί συλλογικά η κατάλληλη απόφαση. Να κατοχυρώσουμε την ενότητα κι αλληλεγγύη μας, με την αγωνιστική και δημοκρατική λειτουργία του σωματείου μας και του ανώτερου οργάνου, της Γ.Σ.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 11-3 ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 26/11!
Πάγωμα των μισθών για δεύτερη και για πολλούς συναδέλφους για τρίτη συνεχή χρονιά, χωρίς ορατή την προοπτική αυξήσεων στο μέλλον και χωρίς δέσμευση για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας ήταν η τοποθέτηση της διοίκησης στα κύρια αιτήματα του σωματείου που αποφασίστηκαν με συντριπτική πλειοψηφία στη Γ.Σ. του Ιούλη. Έδωσε μόνο ένα εφάπαξ αντίδωρο μέχρι 300 ευρώ στους χαμηλόμισθους, ενώ οι υπερωρίες θα συνεχίσουν να μην πληρώνονται αλλά να ανταλλάσσονται με day-off και το βρεφονηπιακό επίδομα κι η κάρτα απεριορίστων διαδρομών δεν επεκτείνονται. Ουσιαστικά η διοίκηση απέρριψε όλα τα αιτήματα που διεκδικούσαμε με το σκεπτικό ότι σε περίοδο κρίσης δεν μπορούν να υπάρχουν συλλογικές διεκδικήσεις.
Απορρίπτουμε την απάντηση της διοίκησης γιατί απευθύνεται στους εργαζόμενους σαν να είναι μέτοχοι της εταιρείας που σε περίοδο κρίσης πρέπει να δεχτούν να μοιραστούν τη ζημιά. Για τους εργαζόμενους όμως που οι ανάγκες τους είναι δεδομένες κι αυξανόμενες, την κρίση πρέπει να πληρώσουν αυτοί που μπορούν να πληρώσουν: oι πραγματικοί μέτοχοι της εταιρείας που συσσώρευσαν κέρδη την περίοδο της μεγάλης ανάπτυξης της εταιρείας αλλά και τα υψηλά αμειβόμενα στελέχη τους. Oι εργαζόμενοι βέβαια, χωρίς να είμαστε υπεύθυνοι για τη δημιουργία της κρίσης, ήδη έχουμε πληρώσει με απώλειες θέσεων εργασίας, παγώματα μισθών και κατάργηση παροχών και κατακτήσεων, όπως η δωρεάν μετακίνηση με τα λεωφορεία.
Είναι καθαρό ότι μετά από το “ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ” από την μεριά της διοίκησης έχουμε μπροστά μας μια αναμέτρηση με την εργοδοσία. Σ’ αυτήν την αναμέτρηση οι εργαζόμενοι πρέπει να σταθούμε όρθιοι και μέσα απ΄ την πάλη μας να δυναμώσουμε τη θέση μας και να επιβάλουμε το δίκιο μας. Χρειαζόμαστε ένα αγώνα με διάρκεια και αποφασιστικότητα μέχρι να κερδίσουμε τα αιτήματά μας.
Το πρώτο βήμα είναι η μαζική συμμετοχή στη Γ.Σ στις 19 Νοέμβρη και η στήριξητης πρότασης του Δ.Σ. του σωματείου να προχωρήσουμε στις 2 24ωρες απεργίες στις 25 Νοέμβρη και στις 2 Δεκέμβρη, απόφαση που θα παρθεί μέσα από μυστική ψηφοφορία που θα διεξαχθεί στο τέλος της Γ.Σ.
Ζητάμε αυξήσεις σε μικτά 130 ευρώμέχρι τα 1300, 10% από τα 1300 μέχρι τα 1700 ευρώ και 170 ευρώ για αμοιβές πάνω από 1700 ευρώ μικτά. Ζητάμε διασφάλιση των θέσεων εργασίας, αύξηση στο βρεφονηπιακό 25%, επέκταση της κάρτας απεριορίστων διαδρομών για όλους το 2010 και συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ σωματείου και εργοδοσίας που θα κατοχυρώνει τώρα και στο μέλλον αυτές τις διεκδικήσεις, κι όποιες παροχές συνεχίζουν να υφίστανται.
Οιαπεργιακές κινητοποιήσεις για τα αιτήματα που έχουμε ήδη αποφασίσει, είναι ο μοναδικός δρόμος που έχουμε μπροστά μας. Το γεγονός ότι θα σταθούμε αλληλέγγυοι, η δημοσιοποίηση του συλλογικού αγώνα και ο ξεσηκωμός των συναδέλφων μέσα στην εταιρεία, αλλά και η προοπτική κλιμάκωσής του σε περίπτωση επίμονης άρνησης της διοίκησης, θα βάλει φραγμό στην επιλογή της διοίκησης να φορτώσει στις πλάτες μας την κρίση και θα φέρει τη νίκη στην πάλη μας για αυξήσεις, διασφάλιση των θέσεων εργασίας, επέκταση των υφιστάμενων παροχών. Η επιλογή να μην αντιδράσουμε σθεναρά στην απάντηση της διοίκησης δεν είναι ένας άλλος δρόμος. Είναι η επιλογή να μην υπάρχουμε σαν συλλογικότητα, τουλάχιστον όσο διαρκεί η κρίση (ενώ τώρατο έχουμε ανάγκη περισσότερο παρά ποτέ), να υιοθετήσουμε την πολιτική του εργοδότη για πραγματική μείωση μισθών και πλεονάζον προσωπικό που οδηγείται στην ανεργία και να περιμένει ο καθένας μόνος του να έρθει η δική του σειρά.
Η Πρωτοβουλία Γένοβα στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ θα δώσει όλες τις δυνάμεις της για τη μαζική συμμετοχή στη Γ.Σ. στις 19 Νοέμβρη, προκειμένου να βγει ισχυρή απόφαση να προχωρήσουμε στις 2 24ωρες απεργίες σύμφωνα με την πρόταση του Δ.Σ. ΗΑΚΕ, που τον Ιούλη είχε κατέβει στη Γ.Σ. με μια αρχική πρόταση πολύ χαμηλών απαιτήσεων και κάτω από την πίεση του κόσμου συμφώνησε με τα σημερινά αιτήματα, πρότεινε αρχικάστο Δ.Σ. στις 2/11 σαν απάντηση στη διοίκηση μία 24ωρη απεργία, αλλά τελικά συμφώνησε με τη δική μας αρχική πρόταση για 2 24ωρες απεργίες.Η Α.Ε.Ε.βρίσκεται σε σύγχυση. Δίνει το βάρος αυτήν την ώρα στο περιεχόμενο των αιτημάτων και βάζει με την ανακοίνωσή της, εντελώς άστοχα και αποπροσανατολιστικά, το ζήτημα η Γ.Σ. στις 19 Νοέμβρη να πάρει απόφαση να υιοθετήσει άλλα αιτήματα, ζήτημα που λύθηκε στη Γ.Σ. του Ιούλη. Δεν αρνείται τις 2 24ωρες απεργιακές κινητοποιήσεις αλλά δεν τις προβάλει (στην δισέλιδη ανακοίνωσή της δεν αναφέρονται καν οι συγκεκριμένες απεργιακές κινητοποιήσεις!). Η ταξική ενότητα στην οποία μας καλεί αγωνιστικά, με άλλα πλαίσια αιτημάτων, στην πραγματικότητα εκφράζει τους δισταγμούς και την ταλάντευσή της απέναντι στις συγκεκριμένες κινητοποιήσεις με τα συγκεκριμένα αιτήματα όπως αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία η Γ.Σ. του Ιούλη. Για τους συναδέλφους που αποφάσισαν τότε, τα αιτήματα δεν είναι καθόλου χαμηλά, αλλά, όπως αποδεικνύεται κι η εργοδοσία δεν είναι διατεθειμένη να τα παραχωρήσει συγκαταβατικά, κάτι που άλλωστε αναμέναμε όταν παίρναμε την απόφαση στην προηγούμενη Γ.Σ., ζητώντας αγωνιστική στήριξη.
Το επόμενο βήμα είναι, ξεπερνώντας τους δισταγμούς, να οργανώσουμε ενωτικά τις απεργίες, να τις περιφρουρήσουμε ώστε να είναι επιτυχημένες όπως η περσινή απεργία στις 20 Νοέμβρη κι ακόμα περισσότερο να συμμετέχουν οι συνάδελφοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις που θα οργανωθούν από το σωματείο. Η περσινή απεργία είναι μια παρακαταθήκη στους συνδικαλιστικούς αγώνες στην ΙΝΤΡΑΚΟΜ γιατί ήταν η πρώτη εσωτερική απεργία μας, με πολύ μεγάλη επιτυχία, που μας κράτησε συσπειρωμένους στα δίκια μας. Δε σταμάτησε βέβαια τις απολύσεις, αλλά έβαλε ένα φρένο (η μείωση προσωπικού 5-10% έγινε 5% με τη μέθοδο των σταδιακών εξαναγκαστικών αποχωρήσεων κι όχι των ανακοινωμένων απολύσεων). Επίσης εκτιμάμε ότι διαμόρφωσε και την τωρινή τακτική της διοίκησης που απέφυγε φέτος να ανοίξει μετωπικά το ζήτημα των απολύσεων χωρίς βέβαια να διασφαλίζει τις θέσεις εργασίας.
Σε περίπτωση αδιαλλαξίας της διοίκησης μετά τις 2 24ωρες, χρειάζεται ναπροχωρήσουμε σε νέα Γ.Σ. για να αποφασίσουμε τηνπαραπέρα κλιμάκωση των απεργιακών κινητοποιήσεων.
Είμαστε σε μια περίοδο κρίσης που σ’ όλους τους χώρους οι καπιταλιστές μειώνουν τα εργατικά κόστη για να προστατεύσουν τα μειωμένα κέρδη που δημιουργεί ο τυφλός ανταγωνισμός μεταξύ τους, η συγκέντρωση του πλούτου σε μια μικρή μειοψηφία κι η φτώχεια της πλειοψηφίας σε τελική ανάλυση. Οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται σα βάρος. Άλλοι θα πρέπει να πεταχτούν και άλλοι να υποστούν εντατικοποίηση,μέσα από την πίεση να κάνουν παράλληλα όλο και περισσότερα πράγματα, αποδεχόμενοι και μείωση των μισθών τους μέσα από συνεχή παγώματα. Οι καπιταλιστές αναδιαρθρώνουν τις επιχειρήσεις τους ξεχωρίζοντας τα φιλέτα και φορτώνοντας στις υπόλοιπες δραστηριότητες τις ζημιές. Οι επενδύσεις σε εξοπλισμό μειώνονται γιατί δεν αναμένονται σοβαρά κέρδη κι οι περικοπές που ακολουθούν χειροτερεύουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση γιατί μειώνονται και τα αγαθά που μπορούν να αγοραστούν από τους μισθούς, προκαλώντας έτσι κι άλλο βάθαιμα της κρίσης σ’ ένα φαύλο κύκλο. Οι κυβερνήσεις ενισχύουν από την άλλη με τα χρήματα (φόρους) των εργαζόμενων αυτούς που δημιούργησαν την κρίση δημιουργώντας μεγάλα δημόσια ελλείμματα και άρα νέα φορολογικά βάρη: 15 δις κέρδη έχουν στην Ελλάδα οι τράπεζες την τελευταία πενταετία με το μαξιλάρι βέβαια των περσινών κρατικών ενισχύσεων κι εγγυήσεων των 28 δις, αλλά το μαχαίρι και τούτη την ώρα από τη νέα κυβέρνηση πέφτει σαν αποδιοπομπαίους τράγους στους εργαζόμενους στα stage, σηματοδοτώντας ουσιαστικά πάγωμα όλων των προσλήψεων στο δημόσιο.
Αυτοί που επωφελούνται εμφανίζουν πάλι νέες κερδοφορίες, αλλά φυλάνε τα λεφτά τους για τα χρηματιστήρια, αφήνοντας σε ελεύθερη πτώση την πραγματική οικονομία κι αδιαφορώντας για την κατάσταση που επικρατεί στις χαμηλότερες εισοδηματικές τάξεις, τους μισθωτούς και τις οικογένειές τους.
Σ’ αυτά τα αδιέξοδα οι εργαζόμενοι έχουμε να αντιτάξουμε τη δράση μας για τα δικαιώματά μας αξιώνοντας να πληρώσουν για την κρίση οι κατέχοντες με μείωση των κερδών τους και των προνομίων τους. Ταυτόχρονα όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν ότι το σύστημα του τυφλού ανταγωνισμού με κριτήριο το κέρδος, που έφερε την πρωτοφανή κρίση, δεν μπορεί να μας απαλλάξει απ΄αυτήν και τις καταστροφικές επιπτώσεις της, τις οικονομικές, κοινωνικές, ακόμη και περιβαλλοντικές.
Ο όμιλος στον οποίο εμείς εργαζόμαστε είναι ο ισχυρότερος στον κλάδο στην Ελλάδα με πολυεθνική δραστηριότητα. Το πρώτο εξάμηνο του 2009ο όμιλος ΙntracomHoldings παρουσίασε αύξηση των πωλήσεων κατά 30 εκ. ευρώ φτάνοντας στα 260,8 εκ. ευρώ, με κέρδη προ φόρων 13 εκ. ευρώ μετά και την πώληση πακέτου μετοχών της HOL στη Vodafone, η οποία εκτιμάμε ότι προχώρησε σ’ αυτή τη συμμαχία γιατί η HOL δεν έχει μόνο χρέη, αλλά έχει μια δυναμική θέση στην αγορά, αυξάνει τον κύκλο εργασιών της κι οι επενδύσεις που έχουν γίνει υπόσχονται μια περίοδο κερδών στο μέλλον. Για τους εργαζόμενους όμως στη HOL η διοίκηση δε δίνει το βρεφονηπιακό επίδομα, δεν τους παρέχει καν το εφάπαξ επίδομα των 300 ευρώ. Πολιτική διακρίσεων ακολουθεί και για τους εργαζόμενους στην ΙΝΤΜΑΙΝΤ όπου ακόμα δεν έχουμε τελική απάντηση για το επίδομα των 300 ευρώ. Ένας ακόμη λόγος για αγωνιστικές κινητοποιήσεις.
Η πολιτική της ΙΝΤΡΑΛΟΤ που δεν ανήκει στη Ηoldings ακριβώς γιατί είναι το φιλέτο στις εταιρείες των δικών μας μετόχων, δείχνει τη σκοπιά με την οποία αντιμετωπίζονται οι εργαζόμενοι. Οι συνάδελφοί μας της Ξάνθης αλλά και μέρος εκείνων που εργάζονταν για τον ΟΠΑΠ μετακινήθηκαν πέρσι στην ΙΝΤΡΑΛΟΤ με τη λογική ότι θα είχανε στο μέλλον δουλειά, αλλά μέσα σε λίγους μήνες απολύθηκαν. Η ΙΝΤΡΑΛΟΤ που συνεχίζει να έχει μεγάλα κέρδη, αλλά ελαφρώς μειωμένα φέτος, αποφάσισε ότι αυτοί οι εργαζόμενοι αποτελούν βάρος από το οποίο φρόντισαν να απαλλαγούν. Η απάντηση της δικής μας διοίκησης για ατυχή χειρισμό δεν αλλάζει τίποτα στην ουσία και προφανώς δεν πείθει κανένα.
Αυτός ο αγώνας είναι αναγκαίος για να μην παραδώσουμετους μισθούς μας και τις δουλειές μας στον εργοδότη. Τίποτα δε χαρίζεται.Με την αλληλεγγύη μας να δυναμώσουμε την πάλη μας και σ’ αυτή τη σύγκρουση με την εργοδοσία, να σταθούμε όρθιοι και δυνατοί και να εξασφαλίσουμε πραγματικά αποτελέσματα στα δίκαια αιτήματά μας.
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ19/11 ΣΤΟ Α5 ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΣΤΙΣ 12.00
